Hommage aan Walter De Buck had niet eens alle klassiekers nodig

Walter De Buck kan toch niet anders dan er een goed gevoel bij hebben, dat zijn trouwe muzikanten, aangevuld door een zoon en een dochter van hemzelf, drie jaar na zijn overlijden, in een overvolle zaal naast café Trefpunt een hommageconcert voor hem spelen. En vaststellen dat ze niet eens al zijn klassiekers nodig hebben om de zaal meer dan een uur op sleeptouw te nemen. OK, 't Vliegerke was de afsluiter, en Rosalie en de Veugelmarkt kwamen in de bisronde, maar tal van overbekende meezingers bleven in de schuif. En laat dat vooral niet erg zijn, maar een verdienste, want Walter schreef ook tal van minder bekende maar heel mooie filosofische liedjes over een wereld zonder geld, over een wereld waarin zijn liedjes niet 'vandoen' zijn.

Ze stonden met veel op het podium in de zaal van Trefpunt. Bob De Moor als ceremoniemeester (en meezinger!), die er ons ook aan herinnerde dat er vorig jaar nog een Gentse muzikant op het podium van het hommageconcert stond:  Rembert De Smet. De zanger van Twee Belgen, Esta Loca en ook de voortrekker van de Walter De Buckgroep, verloor eind januari 2017 de strijd tegen kanker.

Roel Van Bambost zat mee op het podium, speelde gitaar, en zong. In het Gents, en dat klonk aanvankelijk wat vreemd uit de mond van iemand die voor de nationale zender altijd feilloos mooi Nederlands praatte. Maar Van Bambost bracht een mooie versie vn 'Morgenliedje' . Van Bambost deed zelfs pogingen om zijn bindteksten in het Gents te doen. Liza en Leonard, twee van de kinderen van Walter, zaten ook mee in de groep, en uiteraard Wim Claeys. Mooi moment was toen muzikaten Ernesto een Spaanse versie bracht van 'k zoyu zo gere willen leven. Dat was dan meteen een ode aan zowel Walter als Rembert De Smet. Innig mooi en speciaal, al wil een mens uiteraard dat nummer nog eens horen uit de mond van de man die het maakte. Maar een mens mag het onmogelijke niet verwachten. Tevreden zijn met wat je krijgt, is de basis van alle geluk.

Ander mooi moment was toen Lieven Tavernier op het podium kwam. Tavernier heeft een nummer geschreven over/voor Walter De Buck, en zou dat normaal gezien al tijdens de afgelopen Gentse Feesten brengen. Maar Tavernier zat toen met een dubbele boeking, waardoor dat niet kon doorgaan. Tavernier bracht in Ca Va De Soi, de herinneringen die hij aan de Gentse Feesten met Walter overhoudt, en daarin kwamen een terras van Trefpunt en naar de mooiste vrouwen kijken voor.

Uit de opkomst en de reactie van het publiek, en uit de samenstelling van het programma valt maar één ding af te leiden: Hommage aan Walter De Buck moet een jaarlijks terugkerend evenement blijven, en het risico dat het 'elk jaar hetzelfde zal zijn' is onbestaand. Daarvoor is het oeuvre van Walter en de creativiteit van de Gentse artiesten te onuitputtelijk.

Corrigeer

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio