Gelukkig Nieuwjaar, Gentenaar

Over iets meer dan twee maanden kiest u, beste lezer, opnieuw De Strafste Gentenaar. U hoeft daarbij niet van een blanco blad te beginnen. Om het u iets makkelijker te maken zat de jury onlangs samen om te beslissen over de genomineerden. Dat ging zo: een gezelschap met onder meer Zaki, dagburgemeester Termont en nachtburgemeester Mon Cocquyt boog zich over een gigantische lijst verdienstelijke Gentenaars. Dat gezelschap wikte en woog, geholpen door een glas Merlot uit Zuid-Afrika. Bij De Gentenaar mag het ook gezellig en lekker zijn, dat stelt u geregeld vast in onze kolommen.


Maar ook die jury lieten we niet van een blanco blad beginnen. Om hen te helpen, doorploeterden wij, van de redactie, begin december, ons archief. Dat is niet moeilijk. Onze twee eindredacteurs – u mag Dirk en Tim bij hun voornaam noemen – bouwen al enkele jaren een papieren muur. Elke dag komen daar zes of acht De Gentenaar-pagina’s bij, allemaal pagina’s Gentse geschiedenis.


Het is elke keer een fantastische oefening. Niet in het minst voor onszelf. De Gentenaar is de allerlaatste stadskrant van het land. En dat voelen we zelf het meest als we een jaar terug gaan in de tijd. 
Helemaal nageteld hebben we het niet, maar het afgelopen jaar schreven we opnieuw meer dan 1.500 pagina’s nieuws over Gent, de deel- en buurgemeenten. Als u die gigantische stapel eens wilt zien: hij is te bezichtigen bij Dirk en Tim, u kent hen intussen.


Of het een grand cru-jaar was voor deze stad? We denken van niet. Het was wel een jaar waarin gazetten zichzelf vulden. Een luxeprobleem voor journalisten.
Er waren de affaires rond de intercommunales, waardoor partijen hun lijsttrekker verloren. Gent als politieke hoofdstad van Vlaanderen. Er was het ­krakersdebat, dat mits een portie volgehouden fake news een vieze schaduw wierp over onze stad. En herinnert u zich nog die rectorverkiezing die het hele verjaardagsfeest van onze fiere universiteit verdrong? Gent als Belgenmop. En er was het circulatieplan. Ook dat hebben we niet nageteld. Maar daarmee vulden we een pak van die 1.500 pagina’s. Hoe vaak viel het woord ‘mobiliteit’ niet op onze dagelijkse redactievergadering? Ze was overal, die mobiliteit. Niet alleen op de knips en aan de Dampoort, ook aan de toog en aan de keukentafel.


2017 was ook het jaar waarin de mooiste bibliotheek ter wereld open ging – de onze dus.  Hoe prachtig was het niet toen Gentse scholiertjes een boekenketting vormden van de ouwe bibliotheek naar de gloednieuwe De Krook. Het was ook het jaar waarin de Korenmarkt eindelijk de kunstwerken kreeg die er nooit zouden komen. U kunt ze mooi vinden, u kunt ze lelijk vinden. U kunt er zelfs uw hond tegen laten plassen – terwijl u luistert naar de ­Buffalomars op het belfort.


Dit was het jaar ook waarin Gent zich kroonde tot culinaire parel van Vlaanderen. Michael, Marcelo, Kobe: jullie zijn helden en maakten Gent nog lekkerder. En met jullie elke andere horecaondernemer. Elke week opende wel een nieuwe hotspot in het smaakbommetje dat Gent heet.
Om maar te zeggen: er was altijd wel iets in Gent. Goed nieuws. Slecht nieuws. Geestig nieuws. Lekker nieuws. Vreselijk nieuws. Gênant nieuws. In Gent is er altijd iets.


En laat het nu precies dat zijn wat ik en onze hele redactie u willen wensen: opnieuw zo’n vol jaar, voor uzelf en voor de stad. Met zo veel mogelijk goed nieuws. En met de courage om om te gaan met het slechte nieuws. 
Voor ons wordt het een boeiend jaar. In oktober zijn er gemeenteraadsverkiezingen. U beslist in oktober hoe het Gent ná Termont eruit zal zien. De Gentenaar zal u daarbij helpen, door elke dag opnieuw met een vergrootglas naar de stad te kijken. Onze (interne, maar u mag ze ook kennen) baseline indachtig: kritisch, maar met liefde voor de stad waarin we werken.


We gaan ons niet gek laten maken door de politiek en de verkiezingen. Dat doen de heren en dames in het stadhuis zelf wel.
We blijven oog hebben voor al het fijns in de stad die we graag zien.   Het Lichtfestival staat voor de deur. We zullen opnieuw schrikken hoe snel de Gentse Feesten er zullen zijn.  En tussendoor opnieuw al die kleine verhalen van fijne mensen en dingen. En dan wordt 2018 wél een grand cru.


We wensen het u toe. Dat, en eentje mee suiker

Corrigeer

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio