,,Ik heb er niet aan gedacht een dokter te bellen''

Ouders kijken tv en sms'en grapjes tijdens doodstrijd baby Xena

Print
Ouders kijken tv en sms'en grapjes tijdens doodstrijd baby Xena

Achter de gesloten deur van het Antwerpse assisenhof wordt de tragische zaak behandeld van Xena, die door haar ouders tot de dood werd mishandeld. Foto:

,,Ik denk niet dat er gedurende het korte leven van Xena veel dagen zijn geweest dat het kind geen pijn had en niet mishandeld werd.'' Voor wetsdokter Werner Jacobs is het duidelijk: het verhaal van Cindy Croon en David Buelens klopt niet.

Baby Xena stierf op 5 december 2002 aan een meervoudige schedelfractuur. Haar ouders staan deze week terecht voor foltering van en doodslag op hun zeven maanden oude dochtertje.

Moeder Cindy Croon geeft toe dat ze Xena zo nu en dan heeft geslagen en een keer door elkaar heeft geschud, maar de vader ontkent alles. ,,De kwetsuren die ik bij Xena heb vastgesteld wijzen nochtans op langdurig en extreem zwaar geweld'', zegt de wetsdokter.

Een arm, been en zes ribben toonden duidelijk tekens van breuken uit het verleden. Maar vooral de schedelfractuur is van zo'n erge aard dat de versie van Cindy Croon ongeloofwaardig is. Zij beweert dat dit letsel veroorzaakt werd door David Buelens die Xena vanop een afstand in haar bedje gooide. ,,De schedel was zo goed als volledig verbrijzeld. Zelfs een kind dat van een hoogte van twee meter op zijn hoofd valt, heeft zo'n erg letsel niet'', aldus Jacobs.

Op het moment van haar dood woog Xena 5 kilo en was ze 59 cm groot. ,,Dat is abnormaal voor een kind van die leeftijd en wijst duidelijk op affectieve verwaarlozing. Het is medisch bewezen dat een kind dat geen aandacht krijgt, ook niet groeit.''

Dat Croon en Buelens weinig naar hun jongste dochter omkeken, bleek al meteen na de geboorte. Het kind werd na 28 weken zwangerschap prematuur geboren en moest nog weken in het ziekenhuis blijven. De ouders zochten hun kindje zo goed als nooit op. Toen ze thuis kwam, verkeerde Xena in goede gezondheid. Dat wordt ook bevestigd door Kind en Gezin die haar twee keer te zien kreeg. De volgende vijftien keer dat ze de baby wilden bezoeken, stonden ze voor een gesloten deur.

De buren van het paar zagen het paar af en toe in de gang met hun oudste dochter Daphne maar van het bestaan van Xena wist niemand. ,,Die klein zag nooit iemand'', geeft Croon toe.

Eenzame dood

Niemand leek om Xena te geven en dat werd pijnlijk duidelijk tijdens de twee laatste dagen van haar leven. Op 4 december rond negen uur 's morgens kreeg Xena van haar moeder enkele klappen in het gezicht. ,,Meer heb ik niet gedaan'', beweert Croon. Maar toen Buelens even later de kinderkamer binnenliep, zag hij dat Xena kortademig was en ineengekrompen in haar bedje lag. Haar ene oogje was open, het andere half dicht. Wanneer hij haar oppakte, voelde ze slap en klam aan. Toch besloot Buelens geen dokter te bellen.

Toen hij Xena enkele uren later pap wilde geven, bleek de toestand ongewijzigd. Het kind maakte ,,rare geluiden'', waarop Croon haar nog een klap verkocht en doorheen schudde. Daarna ging ze samen met haar andere dochter tv kijken in de kamer ernaast. Ook wanneer Croon even later naar de winkel ging, belde Buelens geen dokter.

Xena's toestand bleef de hele dag kritiek. 's Avonds ging Buelens nog even onder de zonnebank, waarna hij samen met Croon rustig in bed kroop. Rond drie uur 's nachts schoot Buelens even wakker. Hij had zin in een sigaret en wekte Croon om er haar een te vragen. Croon werd kwaad omdat hij haar hiervoor wakker maakte en ze kregen ruzie. Xena vocht nog steeds voor haar leven.

Mopjes en een sigaret

Buelens probeerde de baby tevergeefs pap te geven. Hij ging naar de woonkamer om een sigaret te roken en stuurde enkele sms'jes naar zijn achternicht Cindy Carlier. ,,Het waren vooral mopjes'', zegt Carlier hierover. Niets over Xena. De volgende dag maakte Croon haar vriend wakker met de mededeling dat Xena dood was.

Ook nu werd geen arts verwittigd. Buelens ging sigaretten kopen omdat hij even moest nadenken. Na er thuis nog eentje gerookt te hebben, belde hij zijn moeder en zegde dat Xena aan wiegendood gestorven was. Zij belde uiteindelijk de 100. Buelens zal later getuigen dat hij ,,er niet meer aan gedacht heeft een dokter te bellen''.

Volgens wetsdokter Jacobs raakt de dood van Xena haar ouders niet. ,,Ik heb de vader ooit één traan zien laten, maar hij herpakte zich snel. Bij de moeder heb ik nooit iets gezien'', zegt een duidelijk geëmotioneerde Jacobs. De twee beschuldigden staren nog steeds gelaten voor zich uit.