Vaarwel Kim, Johan en Marc

Laatste slachtoffers treinramp Diepenbeek begraven onder vloed van tranen

Laatste slachtoffers treinramp Diepenbeek begraven onder vloed van tranen

Foto: © © Yorick Jansens

BORGLOON - Een provincie in rouw, zo leek het gisteren wel toen zo'n tweeduizend mensen de uitvaartdienst van Marc (17) en Johan (21) Surinx en Kim (18) Snutsel in het Zuid-Limburgse Borgloon bijwoonden. De jongeren kwamen vorige week om het leven tijdens een dramatisch treinongeval aan een overweg in Diepenbeek.
Familieleden, vrienden en klasgenoten namen voor het laatst afscheid van de jongeren en werden daarbij door emoties overspoeld. Eerder deze week werden nog twee andere slachtoffers van de treinramp begraven.

De begrafenisplechtigheid gisteren in de kerk van Borgloon, nabij Tongeren, was de laatste in een rij van drie. Donderdag werd ook al Romina Mantels (20) begraven, vrijdag was het een laatste afscheid van David Pirot (21).

De treinramp in Diepenbeek beroofde vijf jongeren bruusk van het leven. De slachtoffers kwamen vorige week om toen ze met hun wagen tussen de slagbomen van een overweg reden en door een voorbijrazende trein werden meegesleurd. Het vijftal liet duizenden rouwenden achter zich.

En dat was ook gisteren alweer duidelijk merkbaar bij de uitvaartdienst van Marc en Johan Surinx, en deze laatste z'n vriendin Kim Snutsel. Om 9.30 uur kwamen de eerste rouwenden hun steun betuigen, maar al even later vormde zich een meterslange rij over het marktplein van het normaal zo pittoreske Borgloon. Terwijl de eerste sneeuwvlokjes uit de hemel dwarrelde, heerste er op het plein een ijzige stilte. Tussen de aanschuivende menigte kwamen ook ministers Patrick Dewael en Marino Keulen en VLD' ster Jeanine Leduc hun blijk van medeleven uiten. Toen rond 10.30 uur de begrafenisplechtigheid begon, raakte niet iedereen in de kerk. Een massa mensen bleef buiten wachten.

,,We zullen je missen''

,,Onze kerk is te klein voor al dit verdriet'', zei de priester bij aanvang van de plechtigheid. Die sprak de duizenden rouwenden toe in de drie landstalen en in het Engels. Nog voor de eerste woorden waren uitgesproken, vloeiden de tranen in veelvoud. Het verdriet om de zinloze dood van deze jonge slachtoffers was dan ook groot. De priester trachtte de immense pijn onder woorden te brengen: ,,Er is een hevige storm opgestoken. En als alle aanwezigen hier hun bootje al niet meer kunnen rechthouden, hoe moeilijk moet het dan wel niet zijn voor de ouders en naaste geliefden van Marc, Johan en Kim.''

Met de krop in de keel probeerden ook klasgenoten van de slachtoffers hun gevoelens te verwoorden. Als laatste eerbetoon aan hun beste vriend, vriendin gaven ze een emotionele en soms komisch-realistische schets van de drie. ,,Jo, we zullen je missen'', getuigde een schoolkameraad. ,,Als we nog eens gaan bowlen in Diepenbeek, weten we dat je er ergens toch nog bij zal zijn. Jo, we zullen je missen bij het skiën, want daar kon je echt niets van. Hamburgers eten, ja, dat kon ie wel, de gespierde stylo.''

Een andere klasgenoot had het over de glinsterende oogjes van Kim: ,,Die zullen we altijd blijven herinneren. Kim vertelde me dat haar oma ooit gezegd had: als ik er niet meer ben, kom ik je voeten kriebelen. Wel, ik hoop dat Kim nu ook af en toe eens onze voeten kriebelt.''

Terwijl de drie kisten naar buiten werden gedragen, volgde de familie elkaar ondersteunend. De rouwstoet ging naar de begraafplaats in Haren. Daar werden Marc, Johan en Kim naast elkaar begraven.

IN HET NIEUWS

Meest Gelezen

ENKEL VOOR ABONNEES

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees