De Povlakte

Print
Wie wil begrijpen wat de Po en haar vele armen betekenen voor deze streek moet naar Argenta. Hier, in het zuiden van de provincie Ferrara, wordt Bonifica de allesoverheersende term. Bonifica valt moeilijk te vertalen. Het betekent drooglegging, grondverbetering maar ook malariabestrijding... Tot in het begin van de 20ste eeuw worstelde deze streek met grote overstromingen en moerassen die zich steeds verder uitbreidden. Het was de laatste streek in Europa waar jaarlijks duizenden mensen stierven aan malaria. Waar de Po enerzijds grote welvaart bracht doordat de schepen tot ver in het land konden doordringen met hun vrachten en ervoor zorgde dat er heel wat rijst gekweekt kon worden - de meeste gronden lagen tot vier meter onder de zeespiegel - begonnen de nadelen zwaarder te wegen dan de voordelen. Het voortdurende uitbreken van malaria was daar maar één voorbeeld van. Hele dorpen werden van de kaart geveegd door het wassende water en de streek verviel in grote armoede. Al van in de 15e eeuw werd geprobeerd om het water onder controle te houden. Alfonso II van Este begon in de 16e eeuw met een groots droogleggingproject maar pas op het einde van de 19e eeuw, met de komst van hydraulische pompen werd met enig succes tegen het water gevochten. Niet minder dan 54.000 ha land werd gedraineerd, via de bouw van 170 km kanalen. Pure handenarbeid uiteraard en het werk liep pas ten einde in 1910. Wie een mooi beeld wil van deze grote Bonifica, gaat naar het Ecomuseum di Argenta , met als klapstuk het Museo della Bonifica . Het is gevestigd in een majestueus pompgebouw en staat vol grote pompen en schakelborden. Wie minder technisch is aangelegd, kan evengoed genieten van foto's en filmpjes over de heroïsche slag tegen het water én van de pracht van het gebouw zelf, opgetrokken uit roze marmer.

Niet te missen