,,Veel jongeren doen gewoon niet meer mee''

Jeugdmagistraten hangen zorgwekkend beeld op van probleemjongeren

Print
,,Het was ook voor ons wel even slikken toen we dat geval van die twaalfjarige jongen te behandelen kregen'', zegt Isabelle Soenen, substituut van het parket van Brussel, afdeling jeugdzaken.

,,Dat is echt wel heel uitzonderlijk. Meestal loopt het op die leeftijd nog niet zo uit de hand en gaat het dan om gesjoemel met gsm's, cannabisgebruik, kleine diefstallen of vechtpartijen. We krijgen wel veel jongeren over de vloer van die leeftijd aan wie de ouders niets meer te zeggen hebben. Het gaat dan eerder om onbuigzaamheid. Fysieke agressie blijft op die leeftijd gelukkig de uitzondering.''

Toch is er sprake van toegenomen geweld, zelfs tot in het bureau van de jeugdrechter. Isabelle Soenen: ,,Enkele keren vielen er bijna klappen. De jeugdrechter bevindt zich in zijn bureau vaak helemaal tegenover die jongere. Alleen als de minderjarige bekend staat als gevaarlijk, is er politiebegeleiding. Toch zijn het niet alleen jongeren die al eens hun toevlucht nemen tot geweld. Ook ouders worden regelmatig agressief, vaak als ze te horen krijgen dat hun kind moet geplaatst worden in een instelling.''

Onverschilligheid

,,Vandalime, diefstallen, geweld, verkrachting Het hele strafwetboek passeerde al de revue voor de jeugdrechtbank'', bevestigt Heleen Martens. Ze is niet alleen jeugdrechter in Gent maar tevens voorzitter van de Unie van Nederlandstalige jeugdmagistraten. ,,Ik wil de jeugdcriminaliteit niet groter maken dan ze is. Uiteindelijk hebben wij nog altijd veruit het meest te maken met probleemjongeren. Drie op vier gevallen, vermoed ik. Door de spectaculaire feiten die aandacht krijgen in de media, ontstaat wel eens de verkeerde indruk dat jeugddelinkwentie veel zwaarder weegt.''

,,Wat mij opvalt, is de gedragsproblematiek bij jongeren die hand over hand toeneemt. Ik merk dat een groeiende groep van jongens en meisjes van 15, 16 jaar niet meer wil functioneren in de maatschappij. Mogelijk heeft dat te maken met de maatschappelijke druk die ze ervaren. De verwachtingen van ouders zijn dan ook vaak bijzonder hoog. Als jongeren niet beantwoorden aan het beeld van hun ouders, loopt het vaak compleet verkeerd. Van communicatie tussen ouders en kinderen is dan dikwijls in het geheel geen sprake meer. Het komt helaas voor in alle sociale milieus.''

,,Dergelijke communicatiestoornissen leiden ook tot een stijgende agressie, niet alleen tegen de ouders, maar ook tegen leerkrachten. Het is nog net niet zo ver dat jeugdrechters mee in de klappen delen.''

,,Hoe dat aan te pakken? Op dit ogenblik is daar nauwelijks sprake van omdat de overheid ons niet de middelen heeft voor een gepaste begeleiding. Het is nochtans van het grootste belang dat probleemjongeren niet evolueren tot jeugddelinkwenten. ''