Grootste Belgische groep warmt op voor Europese tournee

dEUS overklast zichzelf

dEUS overklast zichzelf

Foto: kba

DRANOUTER - Wanneer dEUS van de berg komt nedergedaald richting Dranouter, mag dat rekenen op heel wat aandacht bij pers en fans. De groep speelde haar enige binnenlandse concert van hun Europese tournee op een wei in West-Vlaanderen. En dat klonk goed, héél goed.

De vijf van dEUS werken momenteel in hun Antwerpse Vantage Point-studio aan hun zesde album. Begin juli kwamen ze al even naar buiten voor een exclusief concert in het Antwerpse Rivierenhof dat last minute werd aangekondigd. Amper een honderdtal fans mochten erbij zijn en de reacties waren unaniem: Tom Barman en co staan vlijmscherp.

dEUS stond op het Dranouterfestival als ultieme headliner op zaterdagavond geprogrammeerd en dat zorgde ervoor dat het festival voor het eerst in zijn 36-jarige geschiedenis volledig uitverkocht was. Iedereen wilde erbij zijn, of toch op z'n minst persoonlijk checken of de grootste Belgische groep van de voorbije vijftien jaar nog altijd de grootste Belgische groep is. Wel, achteraf gezien zal iedereen het erover eens zijn: dat is zo en het ziet er niet naar uit dat iemand de komende jaren de fakkel zal overnemen. Al zagen we de kroonprinsen van Absynthe Minded deze zomer ook al bijzonder straf bezig en is de kleine prins Balthazar deze zomer niet alleen alomtegenwoordig op de Belgische festivals, maar kon de jonge groep ook telkens meer dan overtuigen.

Instrumenten kwijt

dEUS startte in Dranouter met een kwartier vertraging omdat de groep voor hen, Tindersticks, zijn instrumenten op Zaventem was kwijtgespeeld. Om half twaalf zag een tot de nok gevulde Kayam-tent de vijfkoppige groep dan toch opkomen. Net wanneer Tom Barman op het podium verscheen, mocht het Rode Kruis al uitrukken om een jongedame uit de eerste rij te plukken. dEUS beroert de gemoederen, zoveel is duidelijk.

Het startschot was al meteen raak: met Little Arithmetics, Fell Of The Floor Man en The Architect vlogen al meteen drie dEUS-classics de deur uit. De strakke lichtshow viel op, net zoals de presence van de mannen op het podium. Tom Barman en bassist Alan Gevaert: cool. Gitarist Mauro Pawlowski: aangeboren cool. Violist/toetsenist Klaas Janzoons: casual. Drummer Stephane Misseghers: drummend. Na het knallende openingstrio nam de groep wat gas terug en kregen we ook een nummer van de nieuwe plaat te horen: Second Nation. Het is een dEUS-nummer zoals we die kennen van de laatste jaren: langzaam opbouwend maar ditmaal zonder echte climax en toch behoorlijk dans- en meezingbaar. De remmen en de beentjes mochten opnieuw losgegooid met een machtige en lang uitgesponnen versie van Instant Street.

Bindteksten

'Zo ver zo goed. Hoe gaat het met jullie?', probeerde Mauro de tijd te doden terwijl Tom Barman even achter de coulissen verdween. Weinig reactie. 'Een gesprek voer je met tweeën, beste mensen. ... Oké.' Mauro en bindteksten, nooit een geslaagde combinatie geweest. Maar hij wentelde zich tijdens het optreden wel perfect in zijn rol van luitenant van Tom Barman.

Een witheet en evengoed gitzwart Theme From Turnpike zette de sowieso al strakke lichtshow nog meer in de verf: de groepsleden in het groen en een aan/uit-volgspot op het gezicht van Tom Barman. Theme eindigde op een schreeuwsessie van Mauro en Tom en vloeide over in Nothing Really Ends, een wonderlijk rustpunt in de set.

Afgesloten werd er met het 16 jaar oude en volledig door Mauro gedragen Morticiachair en de klassieker Roses. De twee bissen werden gevormd door het te verwachten en zeer vlammende Suds & Soda en het schone Serpentine, twee orgelpunten van een zeer straf concert.

Geen Hotellounge. Er zat ook weinig verrassing en avontuur in de set, wat bij de kroonprinsen en de kleine prins wél al het geval was deze zomer. Maar dEUS blijft god en koning en farao tegelijkertijd, zoveel is duidelijk na Dranouter.

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees