En toen spatte Congo bloedig uiteen

De moord op een Belgische pater in Congo is geen fait-divers . Geweld, roofmoord en vooral wetteloosheid is een dagdagelijks gegeven in onze voormalige kolonie. In tegenstelling tot de andere landen rond de Grote Meren gaat de situatie er in Congo snel op achteruit.
Wie dacht dat het niet slechter meer kon na jaren van Mobutu, burgeroorlogen, plunderingen, verkrachtingen en grootschalige corruptie zal de komende maanden nog raar opkijken als het kruidvat Congo ontploft.

Voor wie de situatie volgt, is het geen verrassing. Sinds eind 2004 zakt de waarde van de Congolese frank pijlsnel. De prijzen van het publiek vervoer - een gevoelig thema - gaan pijlsnel de hoogte in. De militairen worden niet, deels, maar altijd laattijdig betaald waardoor ze hun wapens gebruiken om te roven. Ook de machetes zijn uitverkocht in de hoofdstad, meldden verschillende bronnen ongerust. De leugens en de roddels regeren aan de eerste deadline van de parlementsverkiezingen, die nooit zullen plaatsvinden voor 30 juni 2005.

Wie in maart het rapport van het Internationaal Monetair Fonds gelezen heeft, werd meteen met de neus op de feiten gedrukt. ,,Als Congo zijn economische groei van 5 procent per jaar kan aanhouden, zal het land pas in 2075 (!) weer op het welvaartsniveau van 1960 (einde koloniale periode) zitten.'' Zo diep is het land gevallen.

Met al deze feiten is het duidelijk dat er in onze oud-kolonie een klimaat gecreëerd is dat eerder vroeger dan later zal leiden tot een uitbarsting van geweld, een nieuwe burgeroorlog en misschien ook etnische volkenmoorden.

Voor de leiders in Kinshasa komt de moord op de Belgische pater zeer ongelegen. Enerzijds omdat het hier gaat om een buitenlander uit een donorland en anderzijds omdat het gebeurt aan de vooravond van een rondetafel over de toekomst van de regio rond Grote Meren, vandaag en morgen in onze Kamer en Senaat.

Net op het moment dat de Congolese machthebbers, die vrezen weggestemd te worden door hun volk, er alles aan doen om intellectueel uit te leggen waarom ze geen verkiezingen gaan organiseren. Die uitleg is in feite vrij simpel: de meeste Congolese leiders zijn ofwel onbekwaam ofwel dieven. En meestal gelden beide eigenschappen voor deze ,,leiders'' die alleen zolang mogelijk aan de vetpotten willen zitten.

De Congolese regering is vooral gespecialiseerd in het deskundig ontvangen van potentiële donors, die nog altijd gul miljoenen euro's en dollars schenken zonder dat er veel resultaat geboekt wordt en die steevast bedrogen worden door een corrupt systeem. Wat moet je anders denken van een corrupte minister die aan de deur gezet wordt om een dag later vervangen te worden door zijn lieftallige echtgenote?

Karel De Gucht heeft al geleerd dat je de overheid moet omzeilen om de bevolking te kunnen helpen. Want laat daar geen twijfel over bestaan: miljoenen gewone Congolezen - die zoals U ook willen werken aan hun toekomst en die van hun kinderen - zijn de onmondige slachtoffers van deze schandalige situatie.

Het is duidelijk dat ofwel de Verenigde Naties ofwel een Afrikaanse vredesmacht preventief zal moeten ingrijpen. Of gaat de internationale gemeenschap weer wachten - zoals eerder in Congo of in Darfur of in Zimbabwe - om tussen te komen wanneer er een nieuwe lading van honderdduizenden weerloze vrouwen en kinderen verkracht en afgeslacht zijn?

We zijn benieuwd naar de theoretische prietpraat die vandaag in de salons van de Kamer van Volksvertegenwoordigers tijdens de rondetafel zal worden verteld over Congo. Of zullen er parlementariërs zijn die geen blad voor de mond nemen en echt begaan zijn met de gewone Congolees? Het zou ons eerlijk gezegd (aangenaam) verrassen.

NIET TE MISSEN

Meest Gelezen

ENKEL VOOR ABONNEES

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees