GaultMillau kiest Jonge Topchef... van 35 jaar

Print
TONGEREN - Restaurantgids GaultMillau reikte gisteren de prijs voor de Vlaamse Jonge Topchef uit aan een kok van 35 jaar. Toch wat oud, niet? 'Ik schrok ook even', zegt prijsbeest Dimitry Lysens van Magis in Tongeren. 'In mijn keuken noemen de stagiairs me zelfs ouwe.'

Bekijk hier de hoogste scores van de restaurants in jouw buurt
Lees hier de recensies van alle restaurants in de nieuwe online stadsgids CitySecrets

Let op: niet dat Dimitry Lysens malcontent is met de prijs, die eerder al naar de toen 27-jarige Kobe Desramaults (In de Wulf) en de 24-jarige Thierry Theys (Nuance) ging. 'Verre van. Het is een hele eer', zegt de chef. 'Als je naar het lijstje met winnaars kijkt, zijn dat toch niet van de minsten, hé. Het voelde gewoon wat bizar aan: Tiens, kom ik daar dan nog voor in aanmerking?'

Naast die 35 jaar is er nog iets dat het een beetje onnatuurlijk maakt om Lysens als jonge belofte te omschrijven: zijn zaak heeft al twee jaar een Michelinster. Een naam in het wereldje, dus. Bewezen, in plaats van opkomend talent. Waarom de makers van GaultMillau dan toch de titel Jonge Topchef op zijn koksmuts plakken? Waren er geen straffe keukentovenaars voorhanden onder de twintigers? 'Dat is het niet', zegt directeur Philippe Limbourg. 'De reden is dat Dimitry Lysens niet alleen een straffe, maar ook een jonge carrière heeft. Het was een late roeping.'

En daar hebben ze gelijk in. Lysens heeft amper zeven jaar een eigen restaurant, zit nog maar een jaar of twaalf in de stiel. 'Ik studeerde marketing en ging daarna zelfs even werken als secretaris bij een verzekeraar', vertelt hij. 'Elke dag zeven uur werken en dan netjes de deur achter me dicht: ik haatte het. Mijn liefde lag in de keuken. Al van toen ik tijdens mijn studententijd als afwasser kluste in een pizzarestaurant. Maar mijn ouders zagen me liever iets anders worden. Uiteindelijk wreekte zich dat. Ik diende mijn ontslag in bij de verzekeringen. Weg cravate, welkom koksmuts.'

Stelen met de ogen

En de lat lag direct hoog. Dimitry Lysens trok zowaar naar het sterrenrestaurant Clos St. Denis in Kortessem met de vraag of hij daar het vak mocht leren. 'Echte ervaring had ik niet, wel de arrogantie om te denken dat ik er iets zou kunnen doen. Liep ik even tegen de muur. Zelfs het wassen van de sla was onder het gewenste niveau. Toch liet ik me niet kennen. Ik moest en zou het vak leren en draaide dubbel zoveel uren als bij de verzekeringen. Voor nog geen 900 euro per maand. Maar het bracht me uiteindelijk veel meer op. Ik kon constant met mijn ogen stelen.'

Na nog wat stages in andere restaurants besloot hij zeven jaar geleden dat de tijd rijp was voor een eigen restaurant. 'En het marcheert. We draaien winst en er is zelfs al een Michelinster. En nu deze titel. Schitterend toch, voor iemand die buiten wat avondschool nooit echt op de schoolbanken zat om kok te worden.'

Niet te missen