Discoqueen Amanda Lear (69) voelt zich pas écht goed achter haar schildersezel

'Hoe gênant: ik hang hier in Brugge naast Dalí'

Print
'Hoe gênant: ik hang hier in Brugge naast Dalí'

Amanda Lear: 'Ik teken nu geen blote mannen meer. Ik krijg er ook niet meer zoveel te zien.' Foto:

BRUGGE - Ze was de blanke discoqueen, het lief van David Bowie en de muze van Salvador Dalí. Maar Amanda Lear voelt zich vooral kunstenares, zei ze gisteren in Brugge. 'Als ik op het podium sta, speel ik een sexy rolletje. Pas als ik aan het schilderen ben, komt de echte Amanda naar boven. En die ben ik het liefst.'

Nog tot 24 mei exposeert Amanda Lear in het Brugse Belfort. Haar werk hangt er naast dat van Salvador Dalí, de man met wie ze vijftien jaar lief en leed deelde. Zijn muze was ze. 'Ik vind het bijna gênant', zei Amanda Lear gisteren terwijl ze zelf de tentoonstelling bezocht in de Museum-Gallery Xpo Salvador Dalí. 'Mijn erbarmelijke werken hangen hier tussen die van de meester.'

La Lear was in de jaren zestig en zeventig een grote ster. Eerst als model, onder andere voor Paco Rabanne. Het zorgde ervoor dat ze in het Swinging Londen van de sixties geliefd was bij de groten der aarde. Beste maatjes met Elton John en The Beatles, relaties met Brian Jones van The Rolling Stones en Bryan Ferry van Roxy Music. Begin jaren zeventig stond ze op de hoes van hun album For your pleasure . Het deed haar zelf zin krijgen in muziek. In 1978 werd haar discokraker Follow me ook bij ons een dijk van een hit.

Maar ze was dus vooral de muze van de Spaanse grootmeester Salvador Dalí. 'Ik herinner me onze eerste ontmoeting nog. Het was een afknapper. Ik vond zijn werk al helemaal niets en hij bleek dan ook nog eens een antipathieke man. Maar twee dagen later dacht ik daar helemaal anders over. Ineens was hij mijn alles: mijn man, mijn leraar, mijn beste vriend, mijn vader.'

Lear bleef vijftien jaar in de buurt van Dalí, die getrouwd was. 'Zijn vrouw vond het fantastisch dat ik zijn muze was. Ik was bij hem in zijn atelier. Ik hielp hem soms bij zijn werken. Mijn glimlach en wat ik vertelde, inspireerden hem in zijn werk. Zijn vrouw kon intussen naar theater of naar de bioscoop. Ze vond het perfect zo.'

Lear studeerde zelf ook aan de kunstacademie. 'Bij onze eerste ontmoeting stelde ik me voor als een collega, omdat ik ook schilderde. Hij moest eens goed lachen. Schilderen is een mannenstiel, en jij bent een vrouw. Pas tien jaar later wilde hij voor het eerst naar mijn werk kijken. En moest hij toegeven dat ik wel degelijk wat talent had.'

'Ik probeerde hem eerst te imiteren. Maar dat bleek al snel een slecht idee. Je moet in je werk tonen wie je zélf bent.' En dus tekende ze vroeger veel blote mannen. 'Dat doe ik niet meer. Ik krijg er ook niet meer zoveel te zien. (lacht) ' Tegenwoordig maakt ze vooral gewelddadige schilderijen. 'Ik stoor me aan allerlei zaken in de wereld. Omdat ik er zelf niets aan kan doen, reageer ik me af met mijn penseel.'

Lear wordt in november, volgens haar eigen biografie, zeventig. Al is dat lang niet zeker - over haar leeftijd gaan de wildste geruchten. Net als over haar oorspronkelijk geslacht, trouwens. Verschillende mensen beweren haar nog als man te hebben gekend. Volgens sommigen is Amanda Lear het ultieme surrealistische werk van Dalí. Hij zou betaald hebben om van Alain een knappe Amanda te maken.

Iets waar ze het gisteren in Brugge niet over wou hebben. Kunst was het enige toegelaten onderwerp tijdens haar blitzbezoek. Al wilde ze wel kwijt dat ze in het voorjaar een nieuw dubbelalbum uitbrengt. En dan zal België voor het eerst opnieuw kennis maken met de muzikale Amanda sinds ze een paar jaar geleden het nummer Beats of love opnam met de jongens van... Get Ready.