Op 08 augustus 2006 omstreeks 16:42, zei Nancy Baeken:

Ik ben zangeres Macy en mocht de eerste zondag van de Gentse Feesten even een paar nummers zingen op de Korenmarkt bij Frans Babbelaar, maar vermits ik niet uit de streek ben en dus niemand ken daar kan ik bij niemand vragen wat men er van gevonden heeft. Is het mogelijk dat iemand een reactie laat weten op zangeresmacy@hotmail.com aub? Voor mij waren de Feesten een echte belevenis, geweldig! Groetjes Macy.

Op 31 juli 2006 omstreeks 04:06, zei ralph kastelijn:

Kunnen we het accepteren dat er drie volkeren elkaar naar het leven staan terwijl ze niet zonder kunnen? Ik verbaasd mij elke keer dat iedereen een 'goed' excuus heeft om de ander te bombarderen. ik wil geen rechter spelen maar dit kan toch niet?geef de palestijnen de gaza strook en geef libanon 250 vierkante kilometer van israel!iedereen tevreden en vrede op dit stukje aarde! groetjes ralph

Op 28 juli 2006 omstreeks 09:14, zei Dirk Van Dessel:

...om de rommel van de grond te houden, ook kotsbakken hangen zodat de sommige bezoekers niet meer in de talrijke her en der verspreide kotsplassen kunnen stappen...proper is immers anders en dat stinkt nogal met dit tropisch weer...

Op 27 juli 2006 omstreeks 01:56, zei Didier Vandenkerckhove:

Om te beginnen met een positieve noot: ik woon pal in het centrum van gent en heb behalve een paar luidruchtige dronkelappen 's nachts weinig of geen hinder ondervonden van de muziek. Chapeau voor de organisatoren dus. Daartegenover staat dat de pleinorganisatoren in tegenstelling tot een paar jaar geleden hun drankprijzen quasi verdubbeld hebben !! 2 jaar geleden betaalden we op het pole pole festival 3.5 € voor een cocktail die nogal 'bien servi' was, dit jaar betaalde ik 5.5 € voor een cocktail uit een emmer (!) waar mijns inziens nauwelijks drank in zat. Idem op de vlasmarkt waar ze in een jaar of 3 de prijs van hun irish coffe opsloegen van 3 naar 5 €: ook dat zal een spijtig gevolg zijn van het succes zeker...

Op 24 juli 2006 omstreeks 18:44, zei Philippe Dewever:

Gedurende 10 dagen nodigen de Gentenaren iedereen uit op de Gentse Feesten. Een sympathieke geste die mogelijk gemaakt worden door sponsors, verenigingen en belastingsgeld. Ik ben zeker voorstander dit zo te houden. Echter ik stoor mij mateloos aan het respectloos gedrag van de feestgangers. Het meest schrijnend is het gebruik van bewonersplaatsen. Weinigen lijken de aanduidingen voor bewonersplaatsen te respecteren. Voor een boete van 20 euro gaan ze niet een paar tientallen minuten zoeken naar een parkeerplaats. Resultaat de bewoners zelf kunnen mijlen ver stappen met hun boodschappen of na het werk. Op de politie hoeft men ook niet te rekenen. Een telefoontje aan de Gentse Feesten Operatiecel, leerde mij dat de Gentse 'flik' geen tijd had voor zulke opdrachten. Meer nog, blijkbaar hadden ze strikte orders gekregen van de burgemeester: er mocht nietingegrepen worden. En vooral er magniet weggetakled worden, noch op bewonersplaatsen noch op plaatsen voorbehouden voor mindervaliden. Als dit geen hypocresie is! Voor de Gentse feesten met veel poeha een paar bewonersplaatsen inhuldigen, en dan verder orders aan het personeel geven het respecteren van deze plaatsen te negeren. Hoofdwaarschijnlijk scoort het wegslepen niet zo goed in aanloop van de verkiezingen. Blijkbaar vergeet de burgemeester te vlug dat enkel de gentenaren kunnen stemmen in het Gentse... Er wordt de laatste jaren veel aandacht besteed aan overlast tijdens de Gentse Feesten, volgens mij met slechts weinig resultaat. Enkel de geluidslast van de pleinen is er op verbeterd. Op alle andere puntenis men geen stap vooruitgegaan, integendeel: veel lawaaihinder van de feestgangers zelfs, parkeerchaos, vandalisme, wildplassen (60 euro??? OK maar wordt er uberhaupt gecontroleerd) Maar aan al die neveneffecten wordt maar weinig aandacht besteed, ook niet in de media. De feesten moeten namelijk positief blijven...

Op 24 juli 2006 omstreeks 09:35, zei Jeanine Thienpont:

Ik ben gisteren, zondag, nog eens teruggekeerd naar mijn roots. Het was de moeite waard er 100 km voor af te leggen in een snikhete wagen. Het Veerlepleintje zat en stond bomvol. De boumbasound was aanstekelijk. De 'zingende koster van Bottelare' bracht me tot bezinning. Ik kom volgend jaar zeker terug.

1 reacties

Op 22 juli 2006 omstreeks 18:58, zei Gerrit De Clercq:

Dat de stad Gent sinds jaar en dag een nachtmerrie is voor rolstoelgebruikers, is genoegzaam bekend. Het is voor de werkende, belastingen betalende rolstoelmens een dagelijkse bron van ergernis. De rolstoeler die tijdens de Gentse Feesten naar het toilet moet, heeft elk jaar nieuwe redenen om pisnijdig te worden. We begonnen onze feestenroute rond de middag in het Baudelopark, waar we een rustig plekje in de schaduw vonden. Omdat een mens na enkele frisse pinten wel eens moet plassen, reden we naar de mobiele installatie vlakbij, waar een aparte wc voor rolstoelgebruikers voorzien was. Een vriendelijke man overhandigde ons een verse rol wc-papier, maar onze dankbaarheid over zoveel gulheid smolt meteen in de sauna van het gehandicaptentoilet. Het was er, ruw geschat, veertig graden. Mijn vrouw (rolstoelgebruikster) en ik hebben op onze vele reizen al een en ander meegemaakt, maar wat daar in de voor driekwart met blauw vocht gevulde beerpunt lag rond te dobberen, tartte onze verbeelding. Om de bijhorende stank te beschrijven, schieten de woorden tekort. Op de Groentenmarkt wist een Gentse covergroep ons een tijdlang te bekoren en jawel, mijn vrouw moest alweer plassen (u kent dat wel: het is tropisch heet, je drinkt dus veel water en dan moet je gààn. Mannen blijken op dat vlak over een grotere blaas én over meer stedelijke plasfaciliteiten te beschikken dan vrouwen, maar dat geheel terzijde). Aan het Oud Vleeshuis staan duidelijk aanduidingen dat er – hoera - een apart toilet voor rolstoelgebruikers is en met een stuk van vijf cent kon ik de deur eigenhandig openwrikken. De toiletruimte was zo groot als een schoendoos. Manoeuvreren met de rolstoel was bijgevolg uitgesloten. De grootste oen weet intussen wel hoeveel vierkante meter je nodig hebt om in een toiletruimte naar de wc te transfereren, maar niet in Gent. Een paar stickers en een klad folders volstaan om de indruk te wekken dat de stad rolstoelvriendelijk is. Onze wandeling bracht ons even later naar het pleintje bij Sint-Jacobs, en nog even later trokken we verder naar het Sint-Baafsplein. Wie nog nooit met een rolstoel door Gent reed, moet dit beslist eens proberen: je denkt onwillekeurig aan de kasseistroken van Parijs-Roubaix. De stoepen zijn door commerciële obstakels eoverigens ook niet berijdbaar, putten en bulten allerhande buiten beschouwing gelaten. Na een uur of wat ambiance en muziek riep alweer de natuur, maar we kenden de weg naar het gehandicaptentoilet onder het Belfort. Waar een bericht op de glazen deur ons verzocht (vrij vertaald), naar het politiecommissariaat te gaan plassen. Het was intussen 21 uur. Wij daarheen, met alweer een stukje Parijs-Roubaix onder de wielen. In het ‘Flikken’-commissariaat liet een bericht op de deur van het toilet ons weten dat het toilet door een technisch probleem onbruikbaar was. En gij nu. De politievrouw-met-dienst belde met iemand die misschien raad wist, en raadde ons vervolgens het Rode Kruis aan. Vriendelijk maar nutteloos advies. Omdat de nood zo stilaan hoog werd, repten we ons naar het vlakbij gelegen Sofitel-hotel, waar we in de draaideur bijna geplet werden (eigen schuld) maar vervolgens via enkele trappen (kaboem-kaboem-kaboem) toch bij een gehandicaptentoilet geraakten. Groot was de opluchting. We besloten de avond op het gezellige binnenplein van het Novotel voor een laatste afzakker; Het is tenslotte maar één keer Gentse Feesten. Het hotel heeft een aangepast gehandicaptentoilet, maar zoals driekwart van de gewone gehandicaptentoiletten in de stad werd ook dit als berghok gebruikt voor borstels, emmers en ander poetsgerief en – in dit geval – een stofzuiger. Op weg naar de auto raakte onze rolstoel nog gekneld tussen twee van de ontelbare kutkasseien waar de stad zo fier op is. Een platte band als toemaatje, het kan tellen. Een politicus die ons met het oog op de komende verkiezingen op vlak van mobiliteit nog eens een dooie mus in een doos zou willen verkopen, gooi ik eigenhandig in de Leie met een rolstoel om de hals. De Lieve is ook goed. Time to bite back. Gerrit De Clercq Warande 88 9270 Laarne tel 09 3682137 0495809442

Op 21 juli 2006 omstreeks 14:37, zei Koen Lauwereyns:

An Pierlé heeft woensdagavond op Boomtown, tijdens de Gentse Feesten, de wereld gered. Het gebeurde toen ze de Oude Beestenmarkt na haar set geparalyseerd (en sommige van de bezoekers met open mond) had achtergelaten. lees verder op: http://martinometextraugurken.blogspot.com/

Op 18 juli 2006 omstreeks 12:03, zei Rik Neirynck:

Gezien op AVS: Het OCMW brengt de Gentse Feesten naar 4 bejaardentehuizen. Prima initiatief! Maar… hebben zij het warm water uitgevonden? Nee dus. Op 17 juli 1979 schonken wij hier in de Gentbrugse bejaardenhome (toen nog St. Jozef, nu W.Z.C. Ter Hovingen) voor het eerst aandacht aan de Gentse feesten. Vanaf 1981 boden wij onze bewoners elk jaar een volledig programma aan waarbij zowel de Gentse cultuur (Walter De Buck, Henry Fack) als andere culturele genres aan bod kwamen. Zo kwamen Rocco Granata en La Esterella langs, Cathérine Delasalle (Frans chanson), Maurice Demoor (éénmanstheater), Het koperkwintet Metronoom en The Real Music Band, Ray Franky met Frans Bonne, Cecile Van Dijck. Ook het Duo Belgreco, Russ (uit Oekraïne), Slobotka en Roduga (uit Rusland) en Philip Piens (heel goed entertainer) verzorgden bij ons héél aangename Gentse Feesten-namiddagen (om er maar enkele op te noemen). Wij betaalden al onze organisaties zelf en de eerlijkheid gebiedt mij om hieraan toe te voegen dat we voor sommige optredens onder bepaalde voorwaarden een tegemoetkoming kregen van het Ministerie van de Nederlandse cultuur (deze subsidiëring wordt nu door de vzw Cubido verzekert). Een van jullie redacteurs (Rudy M. uit Gentbrugge – of is ’t Ledeberg?) zal zich onze ‘Open Deur Dagen’ zeker nog herinneren: hij schreef regelmatig een stukje over dit evenement waarop wij de nodige gelden bijeenraapten om onze organisaties te betalen. Twee vliegen in een klap dus want ook die ‘Open Deur Dagen’ brachten de ‘buitenwereld’ in huis en betekenden voor de bewoners een aangenaam moment én ze brachten geld in ons laadje. Aan allen veel Gentse Feesten-genot gewenst. Groeten, Rik Neirynck, evenemententeam van W.Z.C. Ter hovingen te Gentbrugge.