International Tomas Van den Spiegel niet bij geboorte tweede kind

Liever basketten in Litouwen dan bevalling echtgenote meemaken

'Voor het Europees kampioenschap basket wil ik zelfs de geboorte van mijn zoon missen. Ik kan daar toch niets doen.' Veel mannen zouden nogal een gang gaan als ze dat thuis zeggen. Maar de echtgenote van basketinternationaal Tomas Van den Spiegel geeft hem groot gelijk.

Voor alle duidelijkheid: Tomas Van den Spiegel zou er graag bij zijn als zijn echtgenote een van de volgende dagen van een zoontje bevalt. Maar hij zou even graag bij zijn wanneer de Belgian Lions in Litouwen schitteren. Een dilemma waar hij en zijn echtgenote _ ex-volleyinternational _ Julie Rumes zonder discussie uitgeraakt zijn. 'Hij heeft al eens gezien dat je bij een bevalling weinig kan uitrichten. Een bevalling is vooral mooi als ze voorbij is', zegt Julie.

Palmares

Tomas Van den Spiegel was er wel bij toen zijn vrouw in Spanje -hij speelde toen bij Real Madrid- van hun dochtertje Ana beviel. Of ze haar man deze keer dan niet zal missen in de verloskamer? 'Bijlange niet', zegt ze. 'Had ik gezegd dat ik het niet zag zitten om zonder hem te bevallen, dan was Tomas gegarandeerd thuis gebleven. Maar hij droomt al zo lang van zo'n kampioenschap. Hij heeft in Italië, Polen, Rusland en Spanje met gasten gespeeld die dat wel allemaal meegemaakt hebben. Dat heeft altijd een beetje gestoken. Als een gemis op zijn palmares. Wie ben ik dan om daar moeilijk over te doen? Tomas zat daar meer mee in dan ikzelf.'

Is het dan niet van moeten, dat mannen bij een bevalling aanwezig zijn? Dat is er sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw toch zodanig ingehamerd dat je nog net geen slechte echtgenoot en vader bent als je aan de andere kant van de deur blijft wachten? 'Mensen moeten vooral doen waar ze zich goed bij voelen', zegt hoogleraar en gynaecoloog Hendrik Cammu, die zelf een paar duizend baby's op de wereld hielp. 'Je moet ze vooral in hun mening steunen. Sommige vrouwen hebben graag dat hun man erbij is, voor anderen maakt dat geen verschil. Sommige mannen willen daar per se bij zijn, andere mannen zijn daar bang voor. Ik zou het in elk geval niet willen missen.'

'Voor mij hoeft dat niet', zegt Julie Rumes. 'Toen Ana in Spanje werd geboren, vond men het juist vreemd dat Tomas erbij wilde zijn. In Spanje is het, net als in Italië, de gewoonte dat de mama van de moeder naast het kraambed staat. Je kunt achteraf ook moeilijk beweren dat je man je ontzettend geholpen heeft. Je bent vooral met jezelf bezig: met de bevalling en met de mensen die het gewend zijn om zoiets in goeie banen te leiden.'

Man overbodig

Hendrik Cammu: 'Je kan daar als man inderdaad niets essentieels doen. Een vrouw die bevalt, ziet enorm af. Dan is ze blij dat er iemand naast haar staat die dat al duizend keer gedaan heeft. Terwijl haar eigen man van toeten noch blazen weet. In het slechtste geval ben je een dood voorwerp en in het beste geval probeer je wat steun en moed in te praten. Als de man al iets nuttigs kan doen, dan is dat empathie tonen, mee afzien met zijn echtgenote.'

Machteloos stressen

'Tomas zal achteraf wel zijn deel van het werk doen', zegt Julie Rumes. 'Zoals bij Ana. Real Madrid zat toen in de play offs. In de dagen voor de match gaf hij om middernacht en om 8uur 'smorgens de flesjes. Ik deed twee nachtelijke beurten. De nacht na de match keerden we de rollen om, omdat Tomas dan toch niet kon slapen van de adrenaline.'

'De bevalling is gepland voor 14september. Hoe beter de Belgian Lions spelen, hoe groter de kans dat hij de geboorte van ons zoontje mist. Als de bevalling op een matchdag begint, zal ik hem dat zeker niet laten weten. Ik zal wel wachten tot de kleine eruit is. Ik wil niet dat hij ginder machteloos loopt te stressen. Al zal ik de bevalling wellicht niet helemaal geheim kunnen houden: stel dat hij mij belt en ik kan niet opnemen omdat ik in het ziekenhuis lig... Dan zal hij ook wel weten hoe laat het is.'