commentaar

Zingen en dansen

'Sorry Rik, maar nu heb ik ook een recordje.' Tom Boonen nam na zijn vijfde overwinning in de E3 Harelbeke met een kwinkslag de alleenheerschappij in ontvangst. Rik Van Looy, vier keer de beste, blijft voor altijd op minstens een lengte. Tom toonde zich bijzonder opgetogen met zijn succes in wat algemeen betiteld wordt als de 'kleine Ronde', de algemene repetitie op het grote spektakel van volgende week. Naar eigen zeggen schudde hij daarmee ook een deel druk van zich af.

Uiteraard mag hij pronken met zijn verrichting, die het wielervolkje in Harelbeke deed zingen en dansen. Tommeke-Tommeke-Boonen: helemaal vanonder het stof. Hij dokkerde weer als vanouds over zijn greppeltje van de Taaienberg, reageerde op demarrages waar dat moest. Om uiteindelijk een man als Freire het nakijken te geven in de sprint. Sagan en Boasson Hagen kwamen er niet eens aan te pas.

Er valt helemaal niks af te dingen op de overwinning van Boonen, laat dat duidelijk zijn. Maar wat vertelt die ons precies in het vooruitzicht van de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix, de twee absolute monumenten van het kasseiseizoen? Boonen staat op scherp, Cancellara ook. Maar wie van de twee trekt met een neuslengte voorsprong naar de komende debatten?

We weten het niet, omdat de Zwitser in de E3 nog maar eens overgoten werd met pech. Zijn derde lekke band -kort voordat hij door Carlos Barredo spectaculair onderuit werd gekegeld- stond de verhoopte man-tegen-man met Boonen in de weg. Een versnelling van Cancellara op de Oude Kwaremont vond alleen de beteren thuis. Het moest het begin wezen van een spetterend intermezzo, wie weet van de beslissing. Helaas zegde dat ellendige bandje toen 'pfft' en kwam niks meer in huis van die strijd. Cancellara bewees wel zijn kracht -ook mentaal- door desondanks tóch weer terug te keren voorin. Chapeau.

Wat leerden we nóg? Dat Patrick Lefevere zich in de handen wreef. Omwille van de knappe winst, twee dagen na die van Terpstra in Waregem. Maar ook omwille van de leerrijke verwittiging die zijn manschappen op de Taaienberg kregen. Kopman Boonen ging zo heftig tekeer dat het peloton gereduceerd werd tot een kleine twintig koppen. Daarbij geen enkele ploegmaat meer, terwijl Cancellara kon pronken met de jonge Gallopin en Bennati. Later kwamen Vandenbergh en co terug om orde op zaken te stellen, maar ondertussen hebben ze het allicht toch begrepen: niet té gek doen met die machtige ploeg.

Beter echter dié zorg dan die van Philippe Gilbert, want dat komt niet meer goed tegen de Ronde. Om maar niet méér te zeggen.