Boonen als knecht: 'Alsof ik een zonneslag heb'

Tom Boonen rijdt vandaag naar Cordoba, waar hij drie jaar geleden zijn eerste Vuelta-succes behaalde. Met een bijzonder heftig begin van deze Vuelta kregen renners van zijn genre, op zondag na, nog geen enkele kans. 'Toch vind ik dat het heel goed gaat. Ik wil meegaan tot Madrid. En als het even kan winnen in Cordoba.'

Gistermiddag boven op de Sierra Nevada klopte Tom Boonen rodetruidager Sylvain Chavanel op zijn schouder zoals enkel broers elkaar begroeten. Gisteravond in Valdepenas de Jaen schudden ze elkaar weer de hand. Opdracht volbracht, al houdt Chavanel maar negen seconden over op Dani Moreno. 'Het geeft een goed gevoel om rond te rijden met de leider van een grote ronde. Ik geef toe dat het verlies van maandag in Totana (tweede achter Lastras, red.) een domper op de feestvreugde zette, maar dit vergoedt veel. Zo zit ik al van voor de Vuelta met de etappe van morgen (vandaag, red.) in mijn hoofd, maar de vraag is of dat nog lukt nadat we een nieuwe dag de trui verdedigen. Ik heb al redelijk wat kopwerk verricht, maar ik doe dat met de glimlach.'

Hoe spring je om met de warmte? Op de Alto de Valdepenas steeg het kwik naar 36 graden. Volgens het SRM-toestel van Van Avermaet was het maandag op een bepaald moment 47 graden in de volle zon.

'Ik ben nu weer een beetje mens. Ik heb net een half uur met de airco op in de autocar gezeten. Toen ik aankwam, was het alsof ik een halve zonneslag had. Ik voelde me zo leeg. Als dit weer nog een drietal dagen aanhoudt, vallen er slachtoffers. Ik kan normaal redelijk tegen de hitte, maar hier in Zuid-Spanje is het extreem. Tropisch zelfs. Dat asfalt straalt extra warmte uit omdat het al uren ligt te blaken in de zon. Het maakt deze Vuelta voor iedereen enorm zwaar. Je probeert onderweg zo veel mogelijk te drinken, acht à negen liter per rit. Ik neem ook voldoende zoutoplossingen en mineralen als calcium en magnesium op. Je moet de dunne scheidingslijn opzoeken tussen de dorst lessen en zorgen dat je geen maag- en darmproblemen krijgt.'

'Het peloton is meer vermoeid dan anders. Dit is ook al geen typische eerste week van een grote ronde. Neem nu vandaag: dit was een van de lastigste etappes die ik ooit reed. De hele dag door zat ik op de limiet. Al van bij de start was het één groot vuurwerk. We kregen de koers nooit onder controle. Eigenlijk gebeurde alles vooraleer de tv-uitzending begon. Zodra het lastigste voorbij was, deed ik mijn deel.'

Lees het volledige interview in Het Nieuwsblad van 25 augustus