Wedstrijdleider Van Herreweghe: 'We geloven meer dan ooit in deze facelift'

Wedstrijdleider Wim Van Herreweghe

Wedstrijdleider Wim Van Herreweghe

‘Zonder die val van Cancellara krijgen we een andere koers', was wedstrijdleider Wim Van Herreweghe gisterenavond overtuigd. Hoe ook: deze editie vond moeiteloos genade in zijn ogen. ‘Met een verdiende winnaar en een parcours waarop de Ronde duidelijk de Ronde is gebleven.'

Samen met grote baas Wouter Vandenhaute van Flanders Classic ging Wim Van Herreweghe door het oog van de storm, toen duidelijk werd dat de Ronde van Vlaanderen in 2012 zou finishen in Oudenaarde en dat daarmee ook de finale grondig hertekend werd. Exit Muur en Bosberg, de sleutelrol voortaan voor de Oude Kwaremont en de Paterberg.

‘We geloofden in die facelift en dat doen we na deze wedstrijd meer dan ooit', beaamde Van Herreweghe. ‘Dit blijft de Ronde van Vlaanderen, zonder twijfel. Dat werd bevestigd. Ik heb ook wel gemerkt dat er een beetje afwachtend werd gereden, beducht voor wat volgde. Beducht voor het onbekende misschien. Uiteraard kenden we de pech dat met Cancellara en Langeveld twee favorieten werden uitgeteld door een val. Dat had niks te maken met het parcours, maar had wel zijn invloed op de wedstrijd, die uiteindelijk zeer tactisch werd gereden. Na dertig kilometer werd Omega Pharma-Quick Step al gedwongen om een paar mannetjes op te offeren. Nu, dat hoort ook bij de koers. Die bleek sowieso in de kleren te kruipen want toen er een patat op gegeven werd, schoven de besten automatisch voorin. Trouwens, ik kreeg de indruk dat zelfs Boonen het op een bepaald moment niet gemakkelijk had. Dat zegt toch ook veel over deze koers en de nieuw uitgetekende finale. Natuurlijk ben ik blij met de overwinning van Boonen. Een intelligente coureur die wint. Maar ik ben even blij met de prestatie van Pozzato en Ballan.'

Enthousiasme

Wim Van Herreweghe, de hele dag midden het sportieve gebeuren, nam ook zijn tijd om af en toe een blik in het rond te gooien. ‘Ik zag alweer een prachtig decor voor de finale, uitgetekend in het hart van de Vlaamse Ardennen. Op dé grond van de Ronde van Vlaanderen dus. Bovendien genoot ik van de sfeer, de massa enthousiaste toeschouwers op de Oude Kwaremont en de Paterberg. Bovendien was er ook de aankomst in Oudenaarde, waarover hier en daar wat meewarig werd gedaan. Alle sympathie voor Meerbeke, waar we al die jaren welkom waren, maar het hééft toch iets om met de Ronde te kunnen finishen in de hoofdstad van de Vlaamse Ardennen.'

Lees alle 29 reacties