Dopingbom?

Lance Armstrong nam doping gedurende vrijwel zijn volledige wielerperiode en ook Johan Bruyneel zat mee in het complot. Dropt het Amerikaanse antidopingagentschap Usada met deze aanklacht een dopingbom?

Eerst dit: het lijdt geen twijfel dat er bij Usada enkelen een persoonlijke oorlog met Armstrong uitvechten. Het staat buiten kijf dat de timing georchestreerd is: iets meer dan een week voor zijn eerste volledige triatlon, waar Armstrong een van zijn dromen –deelnemen aan de Ironman van Hawaï– zou kunnen waarmaken. Maar om vendetta's draait het hier niet. Wel om de vraag: heeft Armstrong doping genomen of niet?

De beschuldigingen aan Lance Armstrong I lijken oude wijn in nieuwe zakken; al uitvoerig onderzocht en officieel sprak het Amerikaanse gerecht hem vrij. In het vijftien pagina's tellende Usada-rapport staat weinig nieuws over die periode. Nieuw is dat voor het eerst Armstrong wordt beschuldigd bij zijn comeback, toen hij al passé was, wetende dat hij de Tour haast nooit een achtste keer kon winnen.

Dat is opmerkelijk, en wel hierom: het gaat voor de bewuste periode 2009 en 2010 om epo en bloedtransfusies, aldus het Usada. En dat in een tijd dat door het bloedpaspoort elke verdachte schommeling in het bloed makkelijker kon worden gedetecteerd. Gesprekken met dopingexperts leren dat het toen moeilijker was dan in volle epo-periode om onder de radar te blijven en dus om de dopingcontroleurs op het verkeerde been te zetten. Bovendien bestonden er andere –nog niet op te sporen– dopingmiddelen dan epo. Aicar bijvoorbeeld, om maar iets te noemen. Waarom zou Armstrong, die alles bewezen had, zich dan laten klissen met epo? Hij, de meest geviseerde renner op dat moment.

Ofwel is het Usada zeker van zijn stuk. Normaal zwetst het Amerikaanse antidopingagentschap niet zomaar wat, de meeste dopingaanklachten hebben ze gewonnen. Laten we –voor Armstrong en het wielrennen– hopen dat ze deze keer ongelijk hebben. Stel dat ze bewijzen dat Armstrong heeft gesjoemeld. Dat zou betekenen dat Armstrong is weggekomen terwijl hij ettelijke keren is gecontroleerd. Dat er dus anderen ook wegkwamen, in een periode waarvan algemeen wordt aangenomen dat er minder werd gedopeerd. Dat dopingcontroleurs bedot werden door de man die ze het dichtst op de huid zaten. Want Armstrong testte officieel nooit positief.

Of nog erger: dat hij wel positief testte, maar dat wielerinstanties het onder de mat moffelden. Dát zou pas een dopingkernbom zijn.