Als centrumspits in de 4-3-3 van Van Marwijk rendeert hij niet. En net als tegen Denemarken toonde Van Persie dat op hem verdedigen in het systeem van Oranje kinderspel lijkt. Drijf hem naar de rechterzijde en zijn handicap komt pijnlijk snel aan de oppervlakte. Zijn rechterbeen dient vooral om hem overeind te houden en zowat elke poging om het te gebruiken met een verdediger in zijn nek eindigt in slappigheid.
En toch scoorde Van Persie, met rechts dan nog. Maar pas toen hij had postgevat achter invaller Klaas-Jan Huntelaar en hij wel de noodzakelijke tijd en ruimte kreeg om aan te leggen met zijn mindere voet. Huntelaar voegde als invaller overigens nauwelijks iets toe maar mag zich toch gerold voelen dat hem sinds de aanloop van dit EK slechts een basisplaats werd gegund.
De verkramptheid waarmee Van Marwijk de voorbije weken de discussies over de invulling van de posities uit de weg ging en als een stijfkop doofstom bleef voor enkele zorgwekkende signalen, mogen de bondscoach van Oranje aangewreven worden. Tegen Duitsland haalde hij Van Bommel na 45 minuten naar de kant. Eindelijk. Zijn 35-jarige schoonzoon, die uit een pover seizoen bij AC Milan komt, is zijn status van politieagent op het middenveld niet meer waard. En dan zwijgen we nog over dat gepikkel van die linkspoten op rechts, de ontbrekende topvorm bij Sneijder en de kwetsbare achterhoede.
Ondanks –niet dankzij– Cristiano Ronaldo hield Portugal Oranje nog even in leven maar de favorietenrol van de Nederlanders schijnt uitgespeeld. Duitsland daarentegen doet wat de concurrentie vreest: groeien in het toernooi...

redacteur voetbal