Spaanse voetbalcultuur werkt misbruik in de hand

De Spaanse bom staat op barsten. En er komt geen Financial Fair Play van de UEFA aan te pas. De Europese voetbalbond werkte onder leiding van onze Jean-Luc Dehaene een meerjarenplan uit om de kromgegroeide geldstroom in het Europese voetbal, vooral gevoed door Saudische, Qatarese en Russische miljardairs, weer tot normale en evenwichtige proporties te herleiden. Echt kordaat werd er nog niet ingegrepen. De superliberalen onder het voetbalkruim zullen het ook niet meer nodig vinden want de markt regelt zichzelf. Dat proces zal zich wellicht in Spanje voltrekken want de bevolking heeft stilaan genoeg van de onverantwoord met geld smijtende clubs.

Spanje nestelde zich in het spoor van Griekenland op weg naar het bankroet. Ten einde raad hebben enkele functionarissen uit de regering van de centrumrechtse premier Mariano Rajoy enkele hallucinante cijfers laten lekken. De clubs uit de Primera Division hebben voor 7,35miljard euro schulden uitstaan bij de overheid en banken. Het bedrag is duizelingwekkend als je weet dat de regering eind deze maand 30miljard euro van de landen van de eurozone moeten krijgen om de munt niet te laten kelderen. Reken even na: een kwart van het bedrag dat de clubs als schulden hebben uitstaan moet een land als Spanje bij Europa gaan schooien. Hoe graag we Lionel Messi bij FC Barcelona en Cristiano Ronaldo bij Real Madrid ook over dat veld zien zweven, het is weerzinwekkend.

Dat overheid en banken, vooral de regionaal gebonden spaarkassen, ziende blind bleven voor de financiële ravage die clubs aanrichtten is voor Spanje-kenners geen verrassing. De Spanjaarden hebben doorgaans minder reden om over het weer te klagen dan wij en zo is voetbal het gespreksonderwerp nummer één. Als gesprekken stilvallen, vormt voetbal een dankbaar thema om de sfeer er weer in te brengen. In elke laag van de bevolking. Ook bij kredietverstrekkers en overheidsfunctionarissen, zelfs ministers. Een cultuur die wij niet, of toch veel minder, kennen. Getuige daarvan de (geringere) schulden die onze clubs bij overheid en bank hebben.

Let wel: ook onze eersteklassers krijgen met de terugstorting van 80 procent van de bedrijfsvoorheffing een mooi geschenk van de overheid. Die maakt van de staat ook hier een heel belangrijke sponsor van het voetbal. Onze clubs maken het gelukkig niet langer zo bont.

Dat de doorsnee Spanjaard nu begint te morren is logisch. Met een werkloosheidsgraad van ruim 20procent, meer dan 50procent bij de jeugd, is het decadent dat er clubs gewoon geen belastingen betalen en met leningen putten nog dieper te maken. Wat animo over de edele balsport is leuk, maar dit misbruik gaat te ver.

Lees alle 2 reacties