De glimlach

Goed opgelost van Wiggins. Met de glimlach. Jongens, dat heb ik me hier toch maar weer mooi overleefd, leek die grijns te zeggen. Al dat theater van Froome doet er in de geschiedenisboeken toch niet toe. Binnen een maand weet niemand dat nog. Misschien zelfs binnen 48uur niet meer, als Wiggo de puntjes op de i zet in de tijdrit.

Wat vaak vergeten wordt: dit was een momentopname. Froome die op één stuk beter was dan Wiggins, terwijl het twee kilometer eerder nog anders was. Maar wie zegt dat het geldt voor de hele Tour? Wie zegt dat Froome bekwaam is om de stress van het geel te dragen? Er is een groot verschil tussen leiderschap en je ploegmaat schijnbaar even in de problemen brengen. Bovendien: je moet deze Tour zien over drie weken. Wiggins heeft élke dag een podium, een dopingcontrole, een persconferentie extra. Vermenigvuldig dat maal twaalf dagen in het geel, en hij heeft al meer dan een werkdag extra op de teller. Dat moet je kunnen dragen als mens, en Wiggins heeft dat gedaan. Behalve Froome, die ook voordeel haalde uit het werk van Sky, kon niemand hem bedreigen.

Wielrennen is nu éénmaal een ploegsport. Sponsors betalen renners, koersen worden gewonnen dankzij een vooraf bepaalde tactiek. Die overeenkomsten leef je na in een ploeg, punt uit. Pas op: Froome heeft zeker zijn verdienste in de Tourzege van Wiggins. Maar als hij meer ambities had, moest hij dat maar deze winter weten. Als je zo zeker bent van jezelf, leg je gewoon een afkoopsom op tafel en ben je weg. Ook met de glimlach.

Lees alle 14 reacties