België kan rechtspraak doping op kop zetten

Daar zijn die Belgen dus weer. Er was de zaak-Jean-Marc Bosman, en die mondde uit in een revolutionaire ommekeer van het transfersysteem. Er was de zaak-Oulmers: voetbalclub Charleroi kreeg gelijk en kreeg een schadevergoeding van de Fifa, omdat zijn speler Abdelmajid Oulmers langdurig geblesseerd raakte tijdens een interland. Er was de whereaboutszaak-Malisse/Wickmayer, die leidde tot een aanpassing van het Vlaamse dopingbeleid, aangepast aan het iets soepelere beleid van het Wereld Anti-Doping Agentschap (Wada).

En nu is er dus de motivering van de Raad van State in de zaak-Leukemans. Net als de drie voorgaande is deze zaak gestart in België en kan ze leiden tot een ommezwaai van de regels in de sport, in dit geval het dopingbeleid. De algemeen geldende regel in dopingzaken –een sporter is schuldig tot het tegendeel is bewezen– gaat niet altijd meer op. Dat oordeelde de Raad van State (zie elders op deze pagina). Het gaat om een motivering, heeft dus niet dezelfde bindende kracht als een Europees arrest, maar zal ongetwijfeld worden meegenomen in komende dopingzaken. Zo leunt de huidige dopingreglementering dichter aan bij de normale rechtspraak.

Voor alle duidelijkheid: elke bedrieger is er een te veel. Er is maar één weg in dopingbeleid. Dat is nultolerantie. Dit gaat ook niet over dopingsmoesjes in de zin van: ik weet niet hoe dit mijn lijf kwam, ik ben vergiftigd.

Het gaat wel over bijvoorbeeld Björn Leukemans, die met een medisch attest kon aantonen dat een dokter hem een product toediende dat leidde tot een positieve plas maar toch –in eerste instantie– werd gestraft.

Dan gaat het ook over Alberto Contador. In plaats van dat Contador moest aantonen dat hij door stuk vlees positief testte, zou het TAS, het internationaal sporttribunaal, met bewijzen moeten hebben aangetoond hoe de clenbuterol in Contadors lijf kwam. Dan gaat het niet meer om halfslachtige bewijsvoering. Het TAS oordeelde in de zaak-Contador op basis van bijna-zekerheden. Bijna zeker dat de clenbuterol van een voedingssupplement kwam. Wellicht geen bloeddoping. Maar de ultieme vraag beantwoordde ze niet: nam Contador nu wel of geen doping?

Als Contador doping nam, moet hij hangen. Maar graag afdoende argumenten voor iemand wordt vrijgesproken of gestraft. Logisch, toch? In de normale rechtspraak wel, tot nu toe in de sportrechtspraak soms niet.

Lees alle 1 Reactie