‘Ongeloofelijk, in letterlijk elk kampioenschap krijg ik met pech af te rekenen’, gromde de Zepperenaar. Hij reed net als Robbe Ghys een dijk van een wedstrijd en was nooit uit de toptien van het enorme peloton weg te slaan.

Ze leken alles in handen te hebben. ‘Geloof het of niet maar, vandaag had ik zelfs de benen om kampioen te worden. Ik reed hier de beste koers van mijn leven. Alles leek vanzelf te gaan. Tot die laatste helling.’

‘Daar verkocht een renner me een zware duw, waardoor ik tegen het achterwiel van een voorganger kwakte. Mijn voorwiel sloeg krom en ik raakte nog amper vooruit omdat de velg tegen mijn remmen schuurde.’

Kansloos

‘In mijn drie kampioenschappen bij de aspiranten werd ik ook telkens door pech kansloos gemaakt. Het lijkt wel of ik behekst ben in dit soort wedstrijden. De enige troost die ik heb is dat ik samen met Robbe Ghijs dit kampioenschap kleur gegeven heb.’

‘Al vanaf de eerste ronde namen we de wedstrijd in handen. Geen moment kende ik een verzwakking. Steeds meer begon ik in het podium te geloven, maar dan kwam dat onsportieve moment op de laatste helling.’

‘Ik ben wel blij dat Jari Snyers kampioen werd: een toffe jongen met heel veel klasse. Dat hij mee de finale rijdt verbaasd me niet, wel dat hij op zo'n briljante manier topfavoriet Cédric Buellens vloert.’

‘In feite staan de beste twee op het podium. Ik had er dolgraag naast of tussen gestaan. Indien alle tegenslag ooit gecompenseerd wordt met geluk, staat me nog een mooie toekosmt te wachten’, besloot Thibaut schamper.