De eerste kamp was een makkie en begon veelbelovend, maar in de 1/16de finales ging hij er roemloos uit tegen het Amerikaanse nummer twaalf van de wereld.

Een offday? Neen, Van Tichelt vocht op niveau, zette een aanval in, maar werd overgenomen. Met een yuko achterstand was hij steeds op achtervolgen aangewezen, hij domineerde zijn wedstrijd, maar de tegenstander liet zich niet meer verrassen. ‘Klote. Een foutje en game over.'

Van Tichelt, een Kempense boerenzoon, is geen man die rond de pot draait. Zijn rug die de voorbije maand vaak opspeelde? ‘Niets mee te maken, ik heb niets gevoeld.' Een ongelukkige loting? ‘Niets van, ik had geen slechte loting. Nog eens: ik heb een foutje gemaakt, punt. Het is niet goed, punt.'

En dus is in een voormiddag in Londen vier jaar wroeten, afzien, en doorgedreven ascetisch leven weg. Van Tichelt: ‘Ik zal de komende dagen alles op een rijtje zetten.' Voor alle duidelijkheid: hij wil doorgaan. ‘Dat het maar snel vier jaar later is.'

Vier jaar geleden, in Peking2008, vocht Van Tichelt voor het brons, hij pakte uiteindelijk een vijfde plaats. In Londen 2012, in theorie op z'n sterkst als judoka met 26jaar, moest hij oogsten en gaat hij eruit in de tweede wedstrijd. ‘Ik was nochtans beter voorbereid dan vier jaar geleden. Daarom komt dit zo hard aan.'