Piepjonge Belgische hockeymeisjes houden in tweede wedstrijd wereldtopper China in bedwang

Pascal Kina: ‘En nu eens een goal maken'

Straks mee in de rugzak naar België: een foto met Michael Phelps, een schat aan ervaring en een stunt tegen een topland. 0-0 werd het tegen China, nummer vijf van de wereld. Het gaat hard voor de piepkuikens van bondscoach Pascal Kina. ‘Ons volgende doel: een goal maken.'

Ze zijn het jongste, minst ervaren en laagst geklasseerde land in het toernooi maar sinds gisteren staan ze wel netjes in de geschiedenisboeken. Voor het eerst kon een Belgische vrouwenploeg –in welke sport ook– een punt halen op een olympisch toernooi. Slachtoffer van dienst heette China. Twee dagen geleden nog superieur tegen Korea (4-0), nu tot hun eigen verbijstering op 0-0 gehouden door een ploeg met drie tieners in de rangen, du jamais vu. Wat volgde was een bolwassing die ze tot in Peking konden horen. In een cirkel rond hun bondscoach –de genaamde Kim– werden de Chinese meisjes, bedremmeld naar de grond kijkend, één voor één de levieten gelezen. Een mens kreeg er haast medelijden mee, maar de Belgische ambtsgenoot van Kim zag het met een brede glimlach aan. Bondscoach Kina (42): ‘Ach, ik heb wel erger gezien. Ik ken er die er niet voor terugdeinzen om de meisjes een ferme tik tegen hun schenen te geven met een hockeystick na een nederlaag. Dat hoort bij hun cultuur.' Kim is 24jaar hockeycoach maar speelde nog nooit tegen een Belgisch team, moest hij even later bekennen. Weinig kans dat hij zijn eerste ontmoeting licht zal vergeten. ‘Ze speelden very well. Verdedigden zeer goed, anticipeerden zeer goed. Proficiat aan hen.'

Twee centimeter

Kim overdreef geen woord. Tegen China domineerde België niet alleen de tribunes –de wave was nooit veraf– maar verbazend genoeg ook de wedstrijd. Op een kwaad kwartier in de tweede helft na. China miste wel zes penaltycorners maar het was België dat op twee minuten voor tijd op een haar na nog de zege greep. Een strafcorner van Stephanie De Groof zeilde net naast. ‘Ik stond al te springen naast de bank', aldus Judith Vandermeiren. ‘Wat scheelde het? Twee centimeter? Niet te geloven toch.'

Vandermeiren, studente Latijn-moderne talen, zat op dat moment met een blessure op de bank. Ze is één van de twee zeventienjarigen die Kina meetroonde naar Londen. Een omstreden keuze –Sofie Gierts, de ster van de kwalificaties, werd thuisgelaten– maar voorlopig heeft Kina het gelijk aan zijn kant. Zelfs de verlokkingen van het atletendorp weerstaat Vandermeiren moeiteloos. ‘In het begin kijk je je ogen uit: Djokovic, Bolt, Phelps... Maar dat went. Ik heb één foto met Phelps –hij stond net naast mij in het restaurant– en dat is het dan.'

Die andere bakvis van zeventien, nog volle twee weken jonger dan Vandermeiren, staat tussen de palen bij de Red Panthers. Aisling D'Hooghe hield tegen Nederland met ware doodsverachting de score op maar 3-0, gisteren moest ze nauwelijks aan de bak. ‘Twee reddingen', telde ze na. ‘Ik dacht echt dat we nog gingen winnen.'

Het geheim van de Panthers is de videoanalyse. Niet door de coach, wel door de speelsters zelf. Kina: ‘Voor elke wedstrijd laat ik groepjes speelsters een specifiek spelonderdeel van de tegenstander analyseren. Dat ze dan voor de rest van de groep moeten toelichten. Zo leren ze om zelf na te denken over hockey in plaats van te ondergaan wat de coach dicteert.'

Vandermeiren beaamt. ‘Zo wisten we dat China graag met hoge ballen speelt. Dus moesten we diep genoeg terugzakken om hun normale spel te ontregelen. En je ziet het resultaat.'

Morgen wacht Groot-Brittannië, thuisland en nog een klasse sterker dan China. Benieuwd wat de videoanalyse geleerd heeft.

Lees alle 1 Reactie