Zo kan Biglia nog lang wachten op zijn transfer

We leven steeds meer mee met Lucas Biglia. De Argentijn streek in 2006 in Anderlecht neer. Het eerste seizoen was hij in ons land aan de zijde van Nicolas Frutos, Nicolas Pareja en Christian Leiva vooral om te leren. Logisch, hij was pas 20. Sinds de winter van 2007 praat Biglia bij elke transferperiode over een transfer. Aanvankelijk nog timide, vanuit een afwachtende positie. Naarmate de transferperiodes elkaar opvolgden - ondertussen zijn er al tien gepasseerd - werd de toon steeds aanvallender. Ja, hij wil weg. Ja, hij heeft het nu wel gezien bij Anderlecht. Toch ligt hij nog altijd onder contract bij paars-wit. En dat terwijl landgenoten als Pareja en nu weer Matias Suarez de overgang naar grotere en beter betalende competities wel maakten. In al die jaren is er voor Biglia volgens Anderlecht-bronnen slechts één concreet bod gekomen: van het Turkse Galatasaray in de winter van 2011.

Anderlecht schreef in het contract van de 26-jarige middenvelder een transferbedrag van acht miljoen euro in. Dat is net zo goed als zeggen dat hij niet mag vertrekken. Als er na tien transferperiodes slechts één club concreet heeft geboden - en dan nog zonder bankgaranties - is het heel onwaarschijnlijk dat er een Europese club plots zoveel geld op de tafel legt.

Waar loopt het dan mis voor Biglia? Onder meer bij zijn slappe cijfers. In 184 competitieduels voor Anderlecht scoorde hij zeven keer, meestal uit strafschop. Biglia leverde in totaal zo'n 20 assists. Op zo'n 400 doelpunten is dat veel te weinig voor geïnteresseerde (top)clubs. We weten het wel, de hoofdtaak van een verdedigende middenvelder is niet het maken van doelpunten. Biglia speelt echter maar in de Belgische competitie. Alvorens een buitenlandse club voor een middenvelder uit de Jupiler Pro League veel geld neertelt, moet hij in een modale competitie betere cijfers kunnen voorleggen. Dan moet hij in alle onderdelen van het spel dominant zijn. Zeker als zijn kwaliteiten veeleer in het opbouwende dan in het afbrekende aspect liggen.

Lucas Biglia wordt in zijn stilaan wanhopige zoektocht ook niet gediend door zijn rol bij paars-wit. Toen Kljestan vorig seizoen geruime tijd achter en hoogstens naast hem speelde, kwam de Argentijn veel meer op het voorplan en verzamelde negen assists. Nu John van den Brom van Biglia weer de enige defensieve middenvelder maakte, zullen de cijfers van de Argentijn matig blijven. Door de gebrekkige uitvoetballende capaciteiten van de Anderlecht-verdedigers gaat Biglia nu ook altijd de bal achteraan ophalen om het spel op gang te brengen. We zijn 2012. Geen enkele trainer uit een topcompetitie zit te wachten op een middenvelder die de bal in zijn eigen strafschopgebied gaat ophalen.

Lees alle 5 reacties