Wiggo Mania in Londen gisteren, en terecht. Bradley Wiggins wint de tijdrit, redt samen met de roeisters de Britse natie met de eerste gouden medailles. Maar vooral, Wiggins drukt zijn stempel op de Britse sport: zeven olympische medailles, daarmee passeert hij Sir Steve Redgrave, legendarisch roeier. Anderhalve week geleden nog in het geel in Parijs als Tourwinnaar, gisteren olympisch kampioen, dat is een uitzonderlijke combinatie. Olympisch gemedailleerde in drie verschillende wielerdisciplines, nooit gezien.
Wiggo is vooral het sluitende bewijs: een talent wordt geboren, maar het systeem dat een talent kneedt tot een geoliede prijzenmachine is wel maakbaar. Het succes van Wiggins is de glorie van Het Plan: een meerjarenplan met een zak vol Britse ponden, met het screenen van Britse coureurs die Wiggins naar een titel kunnen helpen, met een wielerploeg (Sky) die het verlengde is van de Britse wielerfederatie.
Allen voor één, één voor allen: alles voor de olympische titel van Wiggins.
Net zoals de Belgische 4x400m. Kevin en Jonathan Borlée zijn de Bradley Wiggins - het supertalent, dat maar één keer om de zoveel jaar wordt geboren - van de Belgische atletiek. Maar alleen (met twee) pakt de estafette geen prijzen - zonder Chris Froome, gisteren brons nota bene in de tijdrit, wint Wiggo ook niet de Ronde van Frankrijk, zonder Chris Hoy wint Wiggo ook niet de ploegenachtervolging.
Net als het Plan-Wiggins is de 4x400m een meerjarenplan, zij het eentje waarover aanvankelijk wat meewarig werd gedaan. Maar eentje dat loont: wie zou er vijf jaar geleden denken dat de Belgische 4x400m zich zou kronen tot Europees kampioen, vice-wereldkampioen in zaal, en meespeelt voor WK-medailles. Zou het niet belachelijk klinken als ze in Londen een olympische medaille najagen, hoe moeilijk ook? Ja, nooit werd er in de Belgische sport zoveel geld uitgegeven om een estafetteproject te ondersteunen voor Operatie London 2012 - een kwart miljoen euro, van sportbonden, overheid en privésponsors. Ja, coach Jacques Borlée zuigt veel aandacht naar zich toe.
En waarom zou dat niet mogen? In België is supertalent schaars gezaaid, waarom dan geen systeem opzetten en er geld in pompen dat mogelijk succes kan opleveren? Twee voor allen, allen voor twee. Na Wiggo Mania in Londen, straks Borlée Mania in Brussel?
