Evi Van Acker op kop met nog drie wedstrijden te gaan

Goud voor het grijpen

Evi Van Acker beëindigde de achtste regatta met een brede lach.

Evi Van Acker beëindigde de achtste regatta met een brede lach.

Twee vliegen in één klap sloeg ze gisteren: eerste in de achtste race, eerste in de voorlopige stand. In de baai van Weymouth werkt zeilster Evi Van Acker (26) onverstoorbaar aan haar grote doel: olympisch goud winnen. ‘Maar ik ben heel blij dat België vandaag al zilver pakt. Dat houdt de druk weer een beetje weg.'

Ze kent Weymouth, een vrolijk kuststadje op drie uur sporen van de hectiek van olympisch Londen, intussen beter dan haar thuisnest Zaffelare. Drie jaar lang trainde Evi Van Acker zich hier tussen mei en oktober te pletter met maar één doel voor ogen: de olympische zeilwedstrijd. Een onverbiddelijke achtdaagse, opgedeeld in tien races –in vaktaal: regatta's– waarvan het slechtste resultaat wordt geschrapt. En dan als apotheose the medal race: de beste tien meisjes in één wedstrijd, waarin de punten dubbel tellen.

Die medaillerace, nu maandag, kan Van Acker al niet meer ontsnappen. Meer zelfs: ze greep gisteren resoluut de kop in de tussenstand. ‘Ik was gefrustreerd na de eerste race van de dag. Een inschattingsfout die mij een penalty kostte: twee keer rond een boei varen. Ik lag meteen 25ste, een mirakel dat ik uiteindelijk nog achtste werd.' En of ze die frustraties een uur later van zich af zeilde: foutloze start en na een nek-aan-nekrace met een Finse als eerste aan de finish. Omdat de motor van de Ierse reuzin Annalise Murphy (22), winnares van de eerste vier regatta's, aan het sputteren is, kwam Van Acker ook op kop van het voorlopige klassement. Eén punt voor op de Ierse, drie punten op de Nederlandse Marit Bouwmeester (24). ‘En ik zou ook nog rekening houden met de Chinese en de Britse die op vier en vijf liggen. Hun achterstand is echt niet groot', zegt Will van Bladel, de Nederlandse trainer van Van Acker. ‘Het worden nog drie keiharde wedstrijden', zegt ook Marit Bouwmeester, de regerende wereldkampioene. ‘De druk zal enorm zijn.'

Skype

Wie Van Acker gisteren breedlachend en uitgelaten haar bootje aan wal zag sjouwen, voelt aan alles dat ze dit keer niet zal bezwijken onder die druk –het drama van Peking. Weet u nog: ook vier jaar geleden bombardeerde de zeilster, op dat moment superieur in haar klasse, zichzelf tot favoriet voor goud. Maar toen de prijzen uitgedeeld werden, gaf Van Acker niet thuis: achtste. Overtraind, opgebrand en ten onder gegaan aan de druk die ze zichzelf had opgelegd.

Wat volgde was een radicale ommekeer. Van Acker en haar coach omringden zich met een heus team: fysical coach, kine, voedingsspecialist, meteorologist en vooral een psycholoog, Jef Brouwers. ‘Zijn inbreng is heel belangrijk', zegt Van Bladel. ‘Hij is niet hier maar er is wel dagelijks contact via de telefoon of via skype. Hij zorgt ervoor dat Evi meer ontspannen is dan vroeger. Er mag druk en spanning zijn maar niet te veel. Moeilijk een hap door je keel krijgen de ochtend voor een olympische wedstrijd is volstrekt normaal, de hele dag buikpijn hebben van de stress is dat niet. Da's het verschil met Peking. En het feit dat het meisje van toen nu een volwassen vrouw geworden is.'

14 and pregnant

Toch lijkt het meisje in Van Acker weer even terug, zoals ze hier na nochtans twee slopende wedstrijden vrolijk van cameraploeg naar krantenreporter fladdert. ‘Ik geniet gewoon van elke wedstrijd, mag het even?' Ze maakt grapjes over Weymouth –‘Een marginaal nest, 14 and pregnant is hier de normaalste zaak van de wereld'– en is oprecht blij als ze hoort over onze zilveren Lionel. ‘De max! Ik hoorde dat hij tweede stond maar toen moest ik het water op. Ook fijn voor mij: zo blijft de druk een beetje weg.' Druk? Welke druk?