Vreemd dat Louwagie wordt uitgefloten

Na een eerste passage in Europa oogt het rapport voor de Belgische clubs al bijna zo alarmerend als de medailleoogst in Londen. Anderlecht en Genk walsten door maar tegen Litouwse lilliputters of een link zootje Kazachen moet kwalificatie altijd de norm zijn.

Dat gold eigenlijk ook voor Club Brugge, maar dat miste een unieke kans. Het afgekeurde doelpunt van Lestienne had nooit een item mogen zijn, want blauw-zwart toonde zelf te weinig spierballen tegen een weinig beklijvend Kopenhagen.

Ook AA Gent had moeten afrekenen met Videodinges, maar de Buffalo's eerden de olympische gedachte. Deelnemen is belangrijker dan winnen. Half augustus moeten ze zich al schrap zetten voor een mars door de woestijn waarvan ze hopen dat het geen seizoen lang duurt. De voorbije week voorspelde alvast weinig lekkers voor de komende maanden, maar helemaal onlogisch is dat niet. Jørgensen en Smolders weg, Thijs nog in de lappenmand: het hele middenveld van Trond Sollied is vervangen. En verder exit stormram Coulibaly en werkmier Ljubijankic: het is te veel om te dragen voor de youngsters in het Ottenstadion. En El Ghanassy tellen we niet eens mee.

Ivan De Witte en Michel Louwagie moeten dit wel ingecalculeerd hebben. De bouw van het nieuwe stadion gaat voor, de financiering snijdt ook in het transferbudget. 17miljoen euro eigen kapitaal investeren in wat beton en ondertussen transfers doen die voor top vijf-ploeg én dan nog eens presteren: het is te veel gevraagd.

Die boodschap is blijkbaar nog niet doorgedrongen bij de supporters die gisteren hun manager Michel Louwagie op de korrel namen. Het is stilaan een Gentse traditie: bij voorspoed wordt voorzitter De Witte bejubeld in de gezangen. Zit het tegen, dan richt de misnoegde aanhang boze fans zich op zijn rechterhand. Vreemd want het is mede dankzij de jarenlange handelskunsten van Louwagie dat AA Gent vandaag meetelt en Europees kan spelen. Die kritiek verdient hij niet.

Toch zal ook deze uitschakeling een zondebok kennen. Brüls die uitgesloten werd? Of ‘te aanvallende' Trond Sollied, ook steevast een dooddoener als de Noor eens verliest op Europees vlak? Wie het ook wordt: als Gent zijn coëfficiënt wil opvijzelen en op termijn via een beschermd statuut de voorrondes wil aanvatten, moet het ploegen als Videoton wippen. Simpel. In die zin zette Gent een stap achteruit en zitten de supporters, Louwagie, Sollied en de anderen in hetzelfde kamp. Het verliezende.