Tia Hellebaut twijfelt of ze voortgaat na olympisch afscheid

Het kan best dat Tia Hellebaut op 7 september afscheid neemt als profatlete, op de Memorial Van Damme. Of ze knoopt er nog maximaal een jaar aan vast. ‘Ik heb nog goesting. Maar wil ik nog doorgaan tot het WK volgend jaar voor hoogstens brons? Er zijn ook nog andere leuke dingen in het leven: ik heb een man en twee kindjes.'

Tia Hellebaut, de dag na haar vijfde plaats. Een olympisch afscheid met ‘gemengde emoties', zegt ze zelf. Bijna over twee meter gesprongen maar niet gehaald, wat ze vooraf had vooropgesteld. Ze bleef steken op 1,97m. Goud: Anna Chicherova (2,05m); zilver: het jonge veulen Brigetta Barrett (2,03m); brons: Svetlana Shkolina (2,03m). Zelf een sprong van 2 meter, Hellebauts vooropgestelde doel, had haar geen medailles opgeleverd.

Tia, je hebt altijd gezegd dat je je toekomst laat afhangen van je prestatie in Londen.

‘Ik wil sowieso het seizoen afmaken, tot de Memorial Van Damme.'

En daarna?

‘Als ik puur op goesting afga, wil ik er nog een seizoen bijdoen. Maar ik moet ook realistisch zijn. Vijfde op de Spelen is niet slecht. Als iedereen met een vijfde plaats op de Spelen, moet stoppen, zou het triestig zijn.'

Maar....?

‘Maar wil ik nog strijden voor heel misschien hoogstens brons op het WK volgend jaar? Dat vindt plaats in Moskou en daar zullen de Russinnen wel weer klaar staan. Wil ik nog alle mentale en fysieke opofferingen doen voor misschien een vierde, vijfde, zesde plaats? Velen tekenen daarvoor. Maar er zijn ook nog andere leuke dingen in het leven. Het financiële is een deel van het verhaal. Dus we zullen de balans opmaken. Is volgend seizoen haalbaar? Als ik sport op hoog niveau wil doen, kost dat geld. Ik heb geen probleem om daarin te investeren. Ik moet alles op een rijtje zetten.'

Maar doe je het nog graag?

‘Dat in elk geval. Ik vind het moeilijk om nu de knoop door te hakken. Binnen enkele weken wordt dat duidelijk.'

Wat waren de grootste opofferingen tussen Peking 2008 en Londen 2012?

‘Vooral die op mentaal vlak. Ik heb de voorbije vier jaar drie jaar 's nachts opgestaan, was vaak vermoeid. Bon, dat is mijn keuze. Medailles worden niet uitgedeeld aan de hand van wie wel of geen kinderen heeft. Ik heb ook geen half werk gedaan, altijd voor 200 procent alles eruit halen wat erin zit. En fysiek ook: twee keer 25 kilo bijkomen en dan weer moeten afvallen.'

Waar ben je meest trots op? Goud halen op de Olympische Spelen van Peking 2008 of vijfde worden als mama/atlete vier jaar later?

‘Het is een heel andere situatie. Ik ben geweldig fier op de weg die ik heb afgelegd. Als ik er nu op terugkijk, is het heel zwaar geweest. (stilte , dan stokt haar stem en wellen tranen op) Er zijn heel veel zware momenten geweest, heel veel zware nachten. (na een pauze) Ik ben heel blij dat ik mijn twee kinderen heb. Ik vind het een fantastische prestatie. Ik heb één keer goud en was één keer vijfde, dat is lang niet slecht. Dus ja, ik ben fier op mijn vijfde plaats.'

Hoe anders heb je deze Spelen beleefd als olympisch kampioene?

‘Ik stond drie keer op de Spelen, ik heb van alledrie op een andere manier genoten. Er wordt soms heel lichtzinnig gedaan van de buitenwereld over wel of geen medailles, over gefaald of niet gefaald. Dat is gemakkelijk, achter de tv met een pint bier en een zak chips. Heel veel sporters doen er superveel voor om er te staan, het is heel jammer om lichtzinnig over olympische dromen te gaan.'

‘Iedereen die zich kwalificeert voor de Spelen, mag fier zijn. Er is niets mooiers dan ergens voor te kunnen leven en ervoor te gaan. Ik heb respect voor iemand die het onderste uit de kan haalt: leven voor de sport, leven voor kindjes, voor je zaak, voor de muziek.... Nogmaals, ik blijf het herhalen: ik ben bijzonder blij op deze prestatie. En als ik dan Lotte hoorde die nadien zegt ‘Maar mama, ik hou toch van jou', dan is dat het mooiste geschenk ter wereld.'

Slotvraagje: waar ben je over vier jaar, wanneer de Spelen van Rio 2016 plaatsvinden?

‘Op de sofa met een zak chips (lacht hard). Neen, ik wil in Rio zijn om te kijken. Ik zei het daarnet nog tegen Wim: Brazilië is een heel leuk land om naartoe te gaan. Het zal genieten zijn van de sport, op een andere manier.'