Grootouders Nils Duerinck keken elke dag naar de Spelen

Grootouders Niels Duerinck: ‘De 4x400m werd een beetje een afknapper’

De grootouders van Nils Duerinck menen dat Nils rol nog niet uitgespeeld is.

De grootouders van Nils Duerinck menen dat Nils rol nog niet uitgespeeld is.

Albert De Boeck en Paula Bosman vierden net hun diamanten bruiloft in hun serviceflat in Den Eikendreef. De grootouders van Nils Duerinck, een van de schakels van onze 4x400m op de Olympische Spelen, volgen hem al van kleins af.'

‘Londen waren zijn laatste Spelen. Ook in Peking was hij erbij. Maar WK's en EK's zie ik hem nog wel doen’, meent opa Albert De Boeck (86). ‘We volgden hem van kleins af aan. We supporterden voor hem op meetings in Oordegem, Vilvoorde en Dilbeek, maar naar grote tornooien zijn we nooit geweest. Die zien we op tv. We keken elke dag naar de Spelen, van 's morgens tot 's avonds tot er niets meer te zien was. Ook onze buren leefden mee.’

‘De 4x400m werd een beetje een afknapper’, zucht opa Nils. ‘De volgorde klopte niet. Trainer Jacques had onze Nils nooit als startloper mogen opstellen. HIj had als tweede of derde moeten lopen. Dan zou hij beter gepresteerd hebben. Dat hij voor de finale uit de ploeg vloog, deed pijn. Maar ik denk niet dat hij definitief uit de ploeg ligt. In de aflossingen was het beste er bij de Borlées ook af. Vijf dagen lopen is ook voor hen te veel.’

Jubileum

Zelf was Albert De Boeck ook zeer sportief. ‘Als jong gepensioneerde - ik was veertig jaar lang automecanicien bij De Boeck in Nijverseel, mijn vrouw werkte als bediende bij Belgacom - reed ik veel met de fiets. Elk jaar had ik 8.000 km op de teller. Met mijn vrienden deden we drie grote tochten per week tot 160 km. We reden naar Blankenberge, aten daar een stukje, reden de kust af en kwamen met de trein terug. De andere dagen beperkte ik mij tot 50 km. Toen ze in het rustoord een wedstrijd uitschreven om ter langst op de homefiets, werd ik de winnaar met 152km. Nummer twee had slechts 84 km.’

‘Nu gaat dat niet meer. Ik help mijn vrouw, die daags na ons gouden huwelijksjubileum nu tien jaar geleden haar eerste beroerte kreeg. Een verpleegster komt 's morgens en 's avonds langs, de rest doe ik. Eén keer per week gaat ze naar het dagcentrum wat verderop. Dan kan ik nog eens in het zadel klimmen. Mijn dochters wisselen elkaar af om één keer per week met haar uitwandelen te gaan. Beiden zitten in het onderwijs. Monique, de moeder van Nils, is samen met haar man Johnny naar Londen gaan kijken.’

‘Nils schittert in de atletiek, maar ook in zijn studies. Hij is nu architect. Gelukkig kon hij zijn examens spreiden. Die mocht hij afleggen als hij vrij was. Nils woont nu samen met zijn vriendin Axelle in Gent, maar hij komt vaak bij ons langs.’