Twee Belgische rondetalenten tegenover elkaar in Vuelta

Thomas De Gendt versus Jurgen Van den Broeck

Tien jaar geleden leek het een verre droom, maar anno 2012 staan liefst twee Belgische renners als (schaduw)favoriet aan de start in de Ronde van Spanje. Thomas De Gendt (25) werd dit jaar op indrukwekkende wijze derde in de Ronde van Italië, Jurgen Van den Broeck (29) haalde al de top tien in de drie grote rondes.
  • De jonge jaren

De Gendt: Al in zijn prille tienerjaren werden De Gendts overwinningen veelal gekenmerkt door ellenlange solo’s. Dat was ook het geval tijdens zijn zevenjarige periode op de wielerschool van Ronse. ‘Thomas was altijd al een talent,’ zegt directeur Gert De Spiegeleer. ‘Hij is het perfecte uithangbord voor onze school. En zijn trainingsarbeid dient als voorbeeld voor de huidige leerlingen.’

Van den Broeck: zat pas op zijn veertiende voor het eerst op de racefiets. Aanvankelijk puur voor de fun, nadien competitief bij de aspiranten en de nieuwelingen, VdB’ke werd in 2001 zelfs wereldkampioen tijdrijden. Hij kreeg in die periode opleiding bij de Koninklijke Wielerclub Heist Zuiderkempen, waar ook Björn Leukemans en Kevin De Weert de kneepjes van het vak leerden.

  • Het temperament

De Gendt: De Gendt komt pretentieloos over in interviews. Spontaan maar zonder franjes, rustig en beheerst, altijd met beide voeten op de grond. Hij heeft ook een groot hart en zet zich graag in voor de goeie zaak. Zo schoor De Gendt tijdens de Tour van 2011 zijn haar af voor Make-A-Wish. Kortom, een zachtaardige jongen met het hart op de juiste plaats. En hij heeft lak aan onrecht en valsspelers.

Van den Broeck: kant zich openlijk tegen doping en verfoeit de rotte appels in de mand. Dat typeert VdB: eerzucht. Hij wil, geheel terecht, de vruchten plukken van zijn trainingsarbeid. Vroeger werd die druk hem soms te veel. Neem nu de Tour van 2010. Van den Broeck was kortaf tegen journalisten en bijzonder lichtgeraakt. Een controlefreak. Maar dat venijn is verleden tijd.

  • De koersstijl

De Gendt: is het schoolvoorbeeld van de aanvaller. Hij draait zijn nek niet om voor solo’s van ruim honderd kilometer en ziet die calvarietochten bovendien vaak beloond met de zege.
Al heeft hij wel aanleg om alleen te rijden, want hij is van nature een tijdrijder, beukend met het grote mes. Toch blinkt De Gendt sinds vorig jaar ook uit in het betere klimwerk.

Van den Broeck: werd wel eens verweten te defensief te rijden. Is het doel de top tien? Dan rijden we voor de top tien. Veel winnen doet Jurgen dan ook niet. Amper één zege prijkt op zijn palmares - criteriums niet meegerekend. Maar om meer te bereiken, moet er initiatief worden genomen. In de voorbije Tour trachtte hij echter samen met Vincenzo Nibali de hegemonie van Team Sky te doorbreken. En het moet op die manier gebeuren, want tijdrijden blijft, ondanks eindeloze trainingsritten en zelfs tests in windtunnels, de achilleshiel van ronderenner VdB.

Lees het volledige artikel in Het Nieuwsblad/Sportwereld van 19 augustus