Nieuw-Zeelander Alex Revell: 'Met de trein naar de cross'

BV's hadden we al, te veel zelfs, maar nu is er ook een BS. Een Bekende Snor. Uit Nieuw-Zeeland. Een instant hit in de cyclocross. 'Ik vraag me of ik geen manager moet nemen', aldus Alex Revell (27), alias 'De Snor'.

Een vroegere beenhouwerij langs een invalsweg naar Oudenaarde. De vitrine is dichtgeplakt. Waar vroeger de hespen hingen, hangen nu fietsen. 'Slechts één is van mij', preciseert Revell. Hij zit met de handen in het weelderige haar.

Hij kreeg een carbonwiel in bruikleen, maar reed er een kap in. 'Ik ga het zeker betalen.' Maar carbon is duur. En Revell leeft van zijn spaargeld. 'Ik heb het wat kunnen ontzien door Engelse les te geven aan een Braziliaan, maar die zit weer in Brazilië.'

En zijn vriendin Esther kwam erbij. 'Maar als ze niet gauw werk vindt, moet ze terug.' Zij studeerde kunst, hij componeren. Twee diploma's die niet zo goed in de markt liggen. 'Ik werkte in een fietswinkel. Dubbele shifts. Om naar België te komen. Als je veldrijder wil worden, moet je in België zijn, dat weet iedereen.'

En lukt het een beetje?

'Beter en beter. De eerste cross was een ramp. Maar nu ga ik al vier, vijf, ronden mee. Mijn doel voor dit seizoen is een veldrit uit te rijden (wie meer dan 80 procent van de leider zit, wordt uit koers genomen, nvdr.). En mijn droom is volgend jaar Nieuw-Zeelands kampioen te worden en met die trui terug te keren naar België. Vorig jaar, op het eerste NK cyclocross, werd ik tweede.'

Wat is de grootste moeilijkheid?

'Materiaal. Ik heb maar één fiets. Ik kan niet wisselen. Ik het begin reed ik ook vaak lek, maar nu heb ik betere banden. Transport was ook een probleem. Ik woonde in Edingen bij vrienden en moest per trein naar de veldritten. Op zich geen probleem. Ik fietste gewoon in fietspak naar het station, twee, drie treinen, met de fiets naar het parcours, koersen en met de trein weer terug. Fluitje van een cent. Alleen, het waren lange dagen. Ik vertrok om 9 uur en was vaak pas om 23 uur 's avonds terug.'

Hoe ga je nu naar de cross?

'Met de bestelwagen van Greg, de huiseigenaar. Hij is een Amerikaan en hij verhuurt kamers aan Engelstalige fietsgekken. Zoals ik. Hij fietst zelf ook, maar niet in competitie. Maar hij gaat wel met zijn 'van' naar de veldritten. En dus ga ik mee.'

Misschien kan je vragen of je zijn fiets mag lenen?

'Liever niet. Ik breng mensen niet graag in verlegenheid. Ik zou niet willen dat hij 'neen' moet zeggen.'

Met alle respect, maar voorlopig scoor je meer met je snor dan met je benen?

'Dat klopt ook. In het begin namen de mensen me niet au serieux. Geen probleem, ik neem mezelf ook niet al te ernstig. Maar nu ze zien dat ik echt wel mijn best doe, tonen ze respect. Ik zeg niet dat ze harder juichen voor mij dan voor Nys en Albert, maar wel dan voor de renners in de buik van de groep. En de reacties zijn echt overweldigend. Jij bent hier, zondag volgt Sporza mij en dat allemaal omdat ik een snor heb en uit Nieuw-Zeeland kom. In het weekeind ga ik zelfs onderhandelen met een ploeg.'

Aha. BKCP, Landbouwkrediet, Sunweb?

'Los Pedalos uit Halle. Ik vraag me af of ik geen manager moet nemen, want ik ben niet zo'n goeie onderhandelaar.'

Hoe lang heb je die snor al?

'Nog maar een maand of zes. Het was eigenlijk een ongelukje. Ik ben nogal pro lichaamsbeharing. Vooral uit gemakzucht. Ik schoor mijn benen ook niet. Tot ik eens zwaar crashte. Sinsdien doe ik het wel. Ik had ook een volle baard. Maar op een dag heb ik die iets te hard getrimd. Er schoot eigenlijk niet veel meer van over. En plots merkte iedereen op dat ik een snor had.'

En nu is het je handelsmerk?

'Ik durf hem niet meer knippen. Al zou ik het soms wel willen. Er blijft soms eten in hangen en, tijdens de koers, zand.'

Wat vind je van België?

'Dat het hier ongelooflijk moeilijk is om een bankrekening te openen als buitenlander. Om te beginnen moet je al een bank vinden die open is. Dat heeft toch een week geduurd. Toen ik dan eindelijk aan een loket stond, bleek dat ik een identiteitskaart moest kunnen voorleggen. Ik had alleen een tijdelijke. Om een echte te krijgen, moet de politie eerst langskomen op je domicilie. Maar die hebben twee maanden op zich laten wachten. En dus zat ik twee maanden vast in Edingen. Zonder bankrekening.'

Is dit je eerste keer België?

'Neen. Ik heb een jaar in Frankrijk gewoond. Ik ben namelijk ook leraar Frans en Spaans. In dat jaar heb ik twee weken verbleven bij die vrienden in Edingen. Wat ik nooit zal vergeten is het bezoek aan een kerkhof in Ieper. Of beter: het bezoek aan het café achteraf. Die Edingse vriend bestelde een croque monsieur, in een mengeling van Frans en Nederlands. En de cafébaas antwoordde in het Engels. Ik viel bijna van mijn stoel: België heeft drie talen, maar dat is blijkbaar nog niet genoeg om mekaar te begrijpen.'

Wanneer keer je terug naar Nieuw-Zeeland?

'Mijn visum loopt tot eind februari. Maar het is niet zeker dat ik dan terugkeer. Ik heb nog geen retourticket. Ik heb ook geen geld om er één te kopen. Ik ben geselecteerd voor het WK cyclocross in Amerika, begin februari. Misschien dat ik daar blijf. Alleen, ik heb geen geld om een ticket naar Amerika te kopen.'