Kompany wijt lange blessure aan Mancini

Vincent Kompany en de Rode Duivels: het is een heel hechte relatie. We weten niet of de aanvoerder van onze nationale ploeg politieke ambities heeft om het land samen te houden maar Kompany is wel verliefd op het nationale team. Tijdens de Olympische Spelen in 2008 ging hij openlijk de strijd aan met zijn toenmalige club Hamburg SV om nog langer te mogen blijven dan die ene wedstrijd die hij in Peking speelde. Hij verloor die strijd maar het luidde wel zijn vertrek, een maand later, naar Manchester City in. Het scenario dreigt zich vijf jaar later te herhalen.

Ook bij City is de nationale ploeg de oorzaak van een conflict met Kompany. Omdat de 26-jarige verdediger absoluut minstens één wedstrijd tegen Macedonië wilde spelen, haalde hij de woede van Roberto Mancini op zijn hals. De City-trainer was boos op onze bond én ­Kompany. Uiteraard heeft Mancini gelijk dat hij het wankel evenwicht tussen de clubs, die de spelers veel geld betalen, en de nationale bonden, die een in verhouding verwaarloosbare vergoeding aan de club overmaken, aan de kaak stelt. Voor Kompany was het alvast een brug te ver en hij reageerde naar zijn normen heel fel. De frustratie zit dieper dan alleen maar die uitlatingen en die wissel van zaterdag.

Kompany wijt de lange periode van de volle twee maanden die hij nodig had om van zijn kuitletsel te genezen ook aan Mancini. Hij kreeg één van de Italiaanse vrienden/kinesisten van Mancini in de maag gesplitst om aan zijn revalidatie te werken. Dat duurde heel lang. Te lang. Dat werd allemaal nog eens in de verf gezet door het gegeven dat hij bij de Rode Duivels onder de begeleiding van kinesist Lieven Maesschalck razendsnel herstelde en zelfs de eerste wedstrijd in Macedonië had kunnen spelen indien het echt nodig was geweest.

Kompany was al kregelig tegenover Mancini maar de uitlatingen van de Italiaan over Kompany's slechte inschatting om met de Duivels te spelen, zaten hem hoog waardoor hij de trainer bij zijn (voor een applausvervanging te vroege) wissel negeerde. Het was na zijn doelpunt en/of het op til staande vertrek van Mancini (komt Frank de Boer?) geen opportunistisch gedrag van Kompany maar een onverholen poging tot confrontatie met zijn trainer. Mancini sprak na de wedstrijd over een vergissing van Kompany maar de speler zelf zei niets. Kompany gaat openlijk de confrontatie aan met de trainer die Manchester City vorig seizoen na 44 jaar weer kampioen maakte. Dat wordt interessant om volgen.