1. De bijzonder snelle schifting
Waar? Km 113, Haaghoek
De achterdeur stond wagenwijd open, zaterdag op de tweede passage op de Haaghoek. Eén voor één vlogen de knechten eraf. Vreemd, want het peloton had dan amper 113 kilometer achter de kiezen, een afstand die iets of wat profrenner toch in de benen heeft. Ongetwijfeld zat het slechte weer daar voor iets tussen, maar ook het gebrek aan oortjes speelde een rol. 'Het maakte de koers voor sommige jongens veel lastiger', zegt Marc Sergeant, manager van Omega Pharma-Lotto. 'Adam Blythe bijvoorbeeld, de luitenant van Gilbert. Die moest om de haverklap naar achter voor allerlei zaken: handschoenen, een regenvestje, een drinkbus,... Het was ook veel moeilijker om tot bij de volgwagen te geraken, dus moesten die jongens veel meer energie verspillen. Zo geraken je knechten sneller opgesoupeerd.'
2. Het zand van Devolder
Waar? Km 135, Donderij
Problemen voor Stijn Devolder in de aanloop naar de Taaienberg: zijn versnellingsapparaat blokkeerde door het zand. De Belgische kampioen wilde snel wisselen, maar kon dat niet doorgeven aan de volgwagen. Hij wist ook niet waar die zich bevond, dus zich laten uitzakken was een te groot risico op tijdverlies. Daarom reed Devolder nog 30 kilometer verder met dezelfde fiets.
3. De aanval van Langeveld
Waar? Km 149, Eikenberg
Meer dan 50 kilometer van de streep lag de Eikenberg nog, maar Sebastian Langeveld trok er al alleen op uit. Bewust, al dacht hij op dat moment niet dat de ontsnapping tot Gent zou trekken. 'Ik wou gewoon eens vrij koersen, dacht dat er na de Molenberg wel een groep zou aansluiten', klonk het. Geen onlogische redenering, dus in de volgwagen van Rabo hadden ze niet de intentie om Langeveld terug te roepen.
4. De verslagenheid van Boonen
Waar? Km 175, na de Molenberg
Op de Leberg liet Tom Boonen het gat vallen voor ploegmaat Niki Terpstra. Een tiental renners waS attent, bij wie Roelandts, Boom en Flecha. Hadden de andere grote jongens daar gereageerd als dat in hun oor was geroepen? 'Neen', klinkt het volmondig. 'Als Flecha beweegt, moet je reageren. Daarvoor is geen excuus', zegt Omega-ploegleider Herman Frison. Dat Quick Step daar de numerieke meerderheid in de kopgroep uit handen gaf, had het dus volledig aan zichzelf te danken.
Achteraf viel het favorietenpeloton volledig stil. Onwetend over wat zich vóór hen afspeelde. Het leidde tot hilarische beelden: Hushovd bracht Boonen op de hoogte van de achterstand, die schrok zich een hoedje. 'We wisten echt níks', klaagde Boonen. 'De enige info die we kregen, kwam van de mensen langs de kant van de weg.' Toch is het maar de vraag of de favorieten mét oortjes wel hadden achtervolgd. Elke ploeg had een pion vooraan, niemand was bereid om de kastanjes uit het vuur te halen voor een concurrent.
5 Het wachten van Langeveld
Waar? Km 187, na de Lange Munte
Opvallend tafereel in het holst van de finale: net op het moment dat Flecha leek te kraken in de achtervolging, hield Langeveld de benen stil. De Nederlander gaf 14" voorsprong zomaar uit handen, niet wetend dat de Spanjaard achter hem net enkele seconden terrein verloor. Op de vraag of dat bevolen was vanuit de Rabo-volgwagen, antwoordde ploegleider Nico Verhoeven heel resoluut: 'Neen.'
Conclusie
Na de Omloop was veiligheid eigenlijk geen thema meer. Er werd vooral gesakkerd over het gebrek aan informatie in de race. Dat had ongetwijfeld een invloed op het koersverloop, maar niet alle tactische beslissingen zijn daaraan te wijten.
Lees de volledige analyse in Het Nieuwsblad van 28 februari
