Met Freddy Maertens naar de film 'Allez, Eddy'

Freddy Maertens en Eddy Merckx waren sedert het WK '73 aartsvijanden. De ruzie werd pas in 2004 bij een goed glas Beaujolais bijgelegd. Eind vorige maand werd het boek 'Freddy Maertens - Een leven in Wit en Zwart' voorgesteld, precies één dag later kwam de film 'Allez, Eddy!', over een jongetje dat ervan droomt een coureur als Merckx te worden, in de Vlaamse bioscoopzalen. En het jongetje in de film heet... Freddy.

De hartverwarmende komedie van Gert Embrechts - met Peter Van Den Begin, Barbara Sarafian en vooral de kleine Jelte Blommaert in ijzersterke hoofdrollen - vertelt het verhaal van de 11-jarige beenhouwerszoon Freddy Dermul, wiens grote droom het is zo'n groot coureur als Merckx te worden. En die daarvoor hard traint, op zijn aan touwen opgehangen fiets, op zijn zolderkamer.

Freddy Maertens (60), de ex-renner, las vooraf het boek 'Allez, Eddy!' en heeft vooral onthouden dat Freddy Dermul in zijn rennersdroom werd tegengewerkt door zijn ouders. 'Terwijl zowel Merckx als ik voluit gesteund werden door onze ouders. Al waren ze wel streng. Dat heeft ons ook gesterkt: keihard trainen, er veel voor doen, er veel voor laten. Dat was in de jaren '60 zo en dat is in de moderne tijden nog steeds just gelijk. De bergen zijn niet kleiner geworden, hé.'

Het zijn de verslagen van de bergritten van de Tour van 1975 die vooral via transistorradio's het decor vormen van 'Allez, Eddy!'. De namen van Eddy Merckx, Lucien Van Impe, Michel Pollentier en Francesco Moser kraken door de transistors. 'Er is maar één God', zegt evenwel beenhouwer André Dermul. 'En die heet Eddy.'

En als God op weg is naar zijn zesde eindoverwinning in de Tour de France, hangt aan de beenhouwerij een bordje 'Gesloten wegens Merckx' en scandeert iedereen in het dorpscafé voor de eerste kleurentelevisie 'Allez, Eddy!'. Maar in de elfde rit krijgt God op de Puy de Dôme een stomp van een Franse toeschouwer en Bernard Thévenet wint de Tour.

Het volgende jaar debuteert Freddy Maertens in de Ronde van Frankrijk met acht ritzeges, een record dat hij nog steeds deelt met... Eddy Merckx, en de groene trui. En in de film debuteert nog eens tien jaar later, in 1986 in de 70ste Ronde van Vlaanderen, Freddy Dermul. En scandeert het hele café in het dorp van beenhouwerij Dermul, inmiddels opgeslorpt door supermarkt Magique, 'Allez, Freddy!'

En dat is pure nostalgie voor Freddy Maertens. 'Uiteraard denk ik nu weer aan mijn tijd. Toen ik in 1971 Belgisch kampioen werd bij de amateurs in Nandrin, stond heel Lombardsijde al op stelten. En na mijn eerste Tour stond een mensenzee van aan het Albert 1-monument in Nieuwpoort tot in Lombardsijde. Het dorpje van Freddy Dermul had evengoed Lombardsijde kunnen zijn.'

Lees de volledige reportage in Het Nieuwsblad-Sportwereld van zondag 29 april