Biljart- en tafeltennistafels in het blauw, dat kenden we al. En ook van blauwe atletiekpistes wordt al niet meer opgekeken. Maar toen gravelkoning Rafael Nadal het blauwe gravel in Madrid zag, verslikte hij zich toch serieus in zijn energiedrankje. 'Zijn ze nu helemaal gek geworden?', klonk het verontwaardigd. Maar tornooidirecteur Ion Tiriac laat zich niet van zijn stuk brengen. 'De tennissers hebben op de blauwe gravelbaan 22 procent beter zicht, de tv-kijker ziet de bal zelfs 27 procent beter', motiveerde Tiriac de verandering.

Ook het hockeytornooi op de Spelen in Londen zal op een blauw veld betwist worden. Charlotte De Vos, de kapitein van het Belgische vrouwenhockeyteam, wordt er niet bepaald warm van. 'Ik vind niet dat je de bal beter kan zien op een blauwe in plaats van een groene ondergrond', zegt De Vos. 'Het zal wel een kwestie van smaak zijn, maar de speelsters hebben nog altijd liever het traditionele groene kunstgras. Volgens mij is de beslissing genomen omdat de televisiekijker het spel beter kan volgen.'

Zwembad

Maar ook de televisiemakers zelf klinken niet erg enthousiast. Sporza-regisseur Philippe Lombaerts vindt dat contrasterende kleuren steeds minder noodzakelijk zijn, omdat de camera's de bal al haarscherp in beeld brengen. 'Zo'n blauwe kleur zal de zichtbaarheid wel wat ten goede komen, maar het is niet nodig omdat we in high-definition filmen.' Lombaerts' collega-regisseur bij Sporza, Steven Dierickx, treedt hem bij. 'Vaak spelen sponsoroverwegingen ook een rol. De tennisondergrond op de Antwerpse Diamond Games was paars, omdat dat ook de kleur was van hoofdsponsor Proximus. Zo'n blauw veld is ook niet mooi, je kijkt precies naar een zwembad.'

Reclamestunt

Sport- en bewegingswetenschapper aan de Universiteit Gent Matthieu Lenoir loopt niet warm voor de blauwe sportvelden. 'Dat blauw de zichtbaarheid verhoogt, daarvoor er is geen wetenschappelijke houvast', zegt Lenoir. 'Vooral vanuit marketingoogpunt is zo'n blauwe kleur interessant. Vijftien jaar geleden is men afgestapt van de witte volleybal, omdat de zichtbaarheid volgens de fabrikanten beter kon. Maar uiteindelijk bleek dat de fabrikanten niet deftig onderzocht hadden of een gekleurde volleybal echt beter zichtbaar was.' Maar intussen was de kleur dus wel veranderd.

De fabrikant zelf houdt het in het midden. John Penninck, managing director bij kunstgrasproducent Domo, meent dat de versmurfing van de velden vooral een reclamestunt is. 'Voor ons maakt de kleur niet uit, wij proberen gewoon een goed product af te leveren. Al vermoed ik wel dat er een betere, contrasterende werking is', zegt hij. Maar hij meent dat organisatoren toch ook vooral extra aandacht zoeken. 'Een blauwe grasmat is nu eenmaal hip, en dus attractief.'