commentaar

Mossel noch vis

Oh, verrassing: Alberto Contador gaat niet in beroep tegen zijn schorsing van het Internationaal Sporttribunaal (TAS). Dat kon een blinde zien aankomen. Want anders gezegd: de grootste Spaanse (en bij uitbreiding mondiale) ronderenner van zijn tijd trekt niet naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens omdat de twee jaar die het TAS hem oplegde, geen twee jaar zijn. Qué?

Even rekenen: de schorsing ging in op 25 januari 2011 en duurt tot 6 augustus 2012. Dat is dik zes maanden, geen twee jaar. De officiële versie: het TAS telde de voorlopige schorsing die hij voordien uitzat, mee. De realiteit: Contador zat in 2010 slechts enkele maanden niet op de fiets, het TAS kon volgens zijn reglementen niet anders dan twee jaar geven, gaf er een draai aan omdat het te allen prijze wilde vermijden dat Contador naar het Europees Hof trok. Wat dus is gebeurd: Contador dook in het gat, wil zijn geld niet verspillen aan een zaak die nog jaren kon aanslepen en zit in plaats daarvan in augustus weer op de fiets, wint straks de Vuelta en volgend jaar opnieuw de Ronde van Frankrijk.

Het TAS kwam niet één, maar twee keer met een zwaktebod. Behalve de duur van de straf oordeelde het op basis van bijna-zekerheden. Bijna zeker dat de clenbuterol van een voedingssupplement kwam. Wellicht geen bloeddoping. Wellicht en bijna, elke advocaat maakt brandhout van die redenering, maar zoals gezegd: Contador kiest, op sportief vlak, eieren voor zijn geld.

De mossel-noch-vis-houding van het TAS helpt niemand vooruit. Het TAS niet, dat van zijn pluimen verliest als het aankomt op rechtlijnigheid. Het TAS nam geen eenduidige houding aan -zeker wel of zeker geen doping- maar straft op basis van waarschijnlijkheid (met een vrijspraak schoten ze zichzelf in de voet, want dan kreeg het hoogste sportrechtscollege gegarandeerd een vlaag schadeclaims aan de broek gesmeerd, van atleten die wegens soortgelijke omstandigheden een serieuze dopingschorsing kregen).

Dé vraag blijft: heeft hij nu doping genomen of niet? Daar biedt het TAS in de 98 pagina's motivering geen duidelijk antwoord op -nogmaals: alleen een waarschijnlijk antwoord. Contador blijft rotsvast overtuigd van zijn onschuld, maar hij kan -lees: wil- niet doorgaan om al dan niet te bewijzen aan de wereld. Schaakmat. Dankzij de lafheid van het TAS.