Op het WK in Australië, één jaar geleden, speelden de Belgische ijshockeyvrouwen nog een divisie hoger. Maar toen ze er niet in slaagden om ook maar één wedstrijd te winnen, degradeerde ons land voor het nakende WK naar de tweede divisie B.

'Tegen Hongarije hadden we toen moeten winnen, maar we kwamen niet tot scoren. En dan weet je het wel natuurlijk. Daarom trainden we nu in de voorbereiding onder het motto: 'no goals, no glory'. Dit om ons bewuster te maken dat we echt moeten scoren', stelt Ellen Clincke.

De Belgische ploeg moet het in Zuid-Korea opnemen tegen Spanje, Polen, Korea en Zuid-Afrika.

'Zo'n wereldkampioenschap is mooi meegenomen, maar we moeten er zelf wel veel voor over hebben. De reis moeten alle speelsters uit eigen zak betalen, zo'n 1.200 euro per kop. We dienden allerlei acties te organiseren om dat bedrag enigszins te recupereren. Dat is vrij aardig gelukt', weet Ellen Clincke, die in het ijshockey rolde via het inlinehockey, zeg maar het hockey in zaal.

'In grote lijnen zijn beide sporten met elkaar vergelijkbaar, maar details maken het toch verschillend. Twee jaar terug wilden we onszelf testen op het ijs, dit op een 'girls day'. Dat is een dag waarop alle meisjes die ijshockey spelen in België, samen komen om kleine wedstrijden tegen elkaar te spelen. We namen er toen ook aan deel. We werden er gespot door de bondscoach en kregen prompt een uitnodiging om mee te trainen met de nationale ploeg. Zo mochten we vorig jaar mee naar het wereldkampioenschap in Australië. Sindsdien blijven we de inlinetrainingen en -wedstrijden volgen bij ISC Eeklo en volgen we eenmaal per maand de ijstrainingen in Herentals.'

De Belgische vrouwenploeg rekent op zijn minst op de top drie, maar hoopt stiekem zijn verloren plaatsje in een hogere divisie terug in te nemen.