Einde van een generatie

Terwijl Team Ronaldo glorieerde, druipt vicewereldkampioen Oranje stilletjes af, een lot dat na wedstrijd één al was bezegeld.

Het einde van de Nederlandse net-niet-generatie komt zo met rasse schreden dichterbij. Voor Van Bommel (35), Mathijsen (32), Bouma (34) en allicht zelfs Kuyt (31) is het afscheid onvermijdelijk. Maar ook de gouden lichting van 1983-1984 - Van der Vaart (29), Sneijder (28), Huntelaar (28), Heitinga (29), Robben (28), Van Persie (28) en Stekelenburg (uit 1982) heeft in 2010 zijn afspraak met de geschiedenis gemist. Twee jaar later zijn de ego'tjes teergevoeliger en het succes net te evident geworden. Het valt te betwijfelen of deze heerschappen zich de komende jaren nog allemaal even hard in het zweet kunnen lopen voor elkaar én vooral of ze daar fysiek nog toe in staat zijn.</P>

Met Jetro Willems, Luuk de Jong, Luciano Narsingh en Kevin Strootman vloeit er nieuw bloed bij, maar het is schaars. En niemand durft te stellen dat deze jonkies over twee jaar niet ergens op een zijspoor zitten zoals Elia, Babel of Braafheid, jongens uit de selectie van 2010. Zeker achterin moet Nederland hopen dat Ron Vlaar straks slechts een reserve der reserves is en een opvolger voor Jaap Stam opstaat. Zou Ryan Donk thuis de frustratie verbijten?

Het is haast niet voor te stellen dat de komende WK-campagne wordt aangevat met Bert van Marwijk aan het hoofd. De bondscoach heeft twee jaar lang zo krampachtig vastgehouden aan de succesformule van 2010, dat hem gerust mag worden verweten dat hij nooit echt ijverig naar alternatieven heeft gezocht in de aanloop naar dit EK. De knieval in de laatste wedstrijd kwam te laat. Of zou hij het als een bevestiging zien van het gebrek aan balans dat hij altijd predikte? Oranje heeft een nieuwe gids nodig, in de dug-out en op het veld. Het is de enige weg uit het doodlopend steegje waarin het zich bevindt.