Papa André Boonen glimt van trots na derde Ronde Van Vlaanderen

Papa Boonen: 'Tom heeft de jaren van verstand bereikt'

'Tom heeft met zijn overwinning heel veel mensen blij gemaakt, maar wij zijn nog het gelukkigst van allemaal.' Papa André Boonen en mama Agnes stonden zondag aan de streep en glommen gisteren nog altijd van trots. 'We zeggen al jaren dat we het beter op tv zouden volgen, maar we kunnen nooit aan de verleiding weerstaan.' KoenBaumers

Ze hebben de dag na zijn overwinning bewust rustig gehouden, de ouders van Tom Boonen. 'We hebben ervaring genoeg om te weten dat dat het beste is', zegt mama Agnes. Een dag om te bekomen van een hectische zondag en om na te genieten van de overwinning van hún Tommeke Tommeke. Samen met de herrezen held zelve, want die woont al twee maanden weer bij zijn ouders in. Wachtend op de verbouwingen in het huis waar hij met Lore gaat wonen.

Hoe was de ochtend in het gezelschap van een wielergod?

'We zijn vroeg opgestaan en hebben samen met Tom en Lore ontbeten', zegt papa André. 'Alle kranten lagen op tafel. Lore moest gaan werken, wij hebben de kranten een voor een gelezen. Het was gezellig om daar samen met hem rustig de tijd voor te nemen. En daarna is hij gaan trainen. Ja hoor, zoals op elke andere dag. En toen hij terug was, heeft hij zich in de zetel gezet en zijn dag in alle rust doorgebracht. Net als wij.'

Een volwassen zoon in huis, is dat niet vervelend?

'We hadden al eens kunnen proefdraaien toen zijn broer zijn huis verbouwde. Zo moeilijk is dat niet. Ze zijn oud genoeg om voor zichzelf te zorgen: we moeten hem niet vertellen dat hij moet gaan trainen of wanneer hij moet gaan slapen. We komen ook met Lore heel goed overeen en we leren elkaar nog beter kennen.'

'Ze wonen hier nu zo'n twee maanden en ik vind het eigenlijk plezanter zo dan toen hij nog in Monaco woonde. Dit is veel meer familiair. Ook als ze weer in hun eigen huis gaan wonen, over een week ongeveer, zullen we 's avonds nog met de fiets kunnen langsrijden om even goedendag te zeggen.'

Moesten jullie bekomen na de Ronde?

'Tom heeft al heel veel schone koersen gewonnen, maar toch zit je daar met een hartslag van 150 in de laatste kilometers. We gingen van hot naar her om hem af en toe te kunnen zien passeren en om hem een drinkbus toe te stoppen. We zeggen al jaren dat we het beter op tv zouden volgen, maar we kunnen nooit aan de verleiding weerstaan. We hebben gelukkig een tv'tje in de auto, zodat we de koers ook kunnen volgen als we van de ene plek naar de andere rijden.'

'De finale was afzien. We wisten wel dat hij in principe de snelste is in de sprint, maar we dachten bij de Omloop Het Nieuwsblad ook dat het binnen was. Als hij nu tweede of derde was geweest, hadden veel mensen gezegd dat het niet goed genoeg was. Voor ons was het wél goed genoeg geweest. Ik heb zelf vroeger ook koers gereden en ik weet hoe moeilijk het is om een wedstrijd deftig uit te rijden, laat staan om een finale goed af te ronden.'

Hij heeft nochtans al vaker gewonnen.

'Maar wennen doet dat nooit. Je weet hoe het voelt, maar het is elke keer anders. Het is zoals een verjaardag vieren: dat is ook elke keer anders. En het was een nieuwe aankomst, dus konden we helemaal niet inschatten hoe het zou aflopen.'

'Dit keer was het extra genieten: Tom heeft door dit voorjaar lik op stuk gegeven aan alle criticasters die hem al hadden afgeschreven. Hij was de topfavoriet en toch heeft hij het nog afgemaakt. Ze hebben langs alle kanten geprobeerd om hem te ontregelen, maar het is ze niet gelukt.'

Hij heeft de afgelopen jaren veel kritiek gekregen.

'Wat wil je? Hij is op zijn 20 jaar als een raket omhooggeschoten. En dan hoor je dat allemaal zeggen, wat de boekskes over hem schrijven. Dat is de keerzijde van de medaille. Maar ik bleef daar rustig onder: iedereen is jong geweest, iedereen heeft het recht om al eens op stap te gaan. Maar als je een zogenaamde BV bent, heb je plots dat recht niet meer. Maar als hij de voorbije jaren minder gepresteerd heeft, dan komt dat door zijn blessures en niet omdat hij te veel op stap ging. Hij bewijst nu dat hij er weer staat.'

Dankzij Lore?

'Dat zal zeker meespelen. Hij is in de jaren van verstand gekomen, zeg ik soms met de glimlach. Hij laat zich niet meer opjutten.'

Is het dan geen tijd dat hij jullie opa en oma maakt?

'Daar kunnen wij wel eens aan denken, maar daar kunnen we niet voor supporteren hé. We kunnen er moeilijk gaan neffe staan. We denken pas aan kinderen als ik stop met koersen, heeft Tom gezegd. Daar leggen wij ons maar bij neer. Het is iets dat zij moeten beslissen, daar moeten wij ons niet mee moeien.'

Hebt u in al die jaren nooit gedacht dat het voorbij was?

'Nee, eigenlijk niet. De blessures kwamen allemaal achter elkaar, maar ik heb Tom altijd gezegd dat hij het positief moest bekijken. Hij heeft in twee jaar tijd door blessures zeven maanden niet op de fiets gezeten. Zie het als een soort rust, zei ik tegen Tom. Als je je tijd neemt en rustig weer kan trainen, kom je sterker terug. Kijk maar naar Cancellara: hij had zondag vreselijke pech, maar ik weet nu al zeker dat die een goed najaar gaat rijden.'