Dendermonde houdt Vlaamse eer hoog in rugbyboom

Geen hooligans, wel vrouwen

Rugby floreert. In vijf jaar tijd is het aantal spelers haast verdubbeld. En Vlaanderen volgt. Dendermonde kan een wig drijven in de Franstalige suprematie door als eerste Vlaamse club de beker (vandaag) en/of de titel (volgende zaterdag) te winnen. Walter Wauters, Foto's Johnny De Saedeleer

Dendermonde is de enige Vlaamse club in een zwaar Henegouws en Brussels getinte hoogste rugbyklasse. 'Rugby is een Franstalig bastion', aldus voorzitter Kris Van Damme van Dendermonde. Een historisch fenomeen: Wallonië en Brussel leunen cultureel aan bij Frankrijk. En daar is rugby mega. Het verschil vertaalt zich ook in het beleid: voor Bloso is rugby geen topsport, ADEPS investeert wel in de rugbyclubs.

'Ottignies krijgt een complex van 1 miljoen euro cadeau', aldus Kevin Moortgat, manager. Sinds enige tijd worden de Franstalige clubs ook gevoed door een instroom van Franse studenten-spelers. 'Omdat Frankrijk vaker ingangsexamens hanteert', weet Peter De Block ondervoorzitter. 'Zo loopt het bij Bosvoorde en Ottignies vol Franse studenten kine.'

Kortom, pays à deux vitesses. Maar Dendermonde heeft gestaag aan zijn achterstand geknaagd tot het nu zijn voet kan plaatsen naast Frameries en Kituro Schaarbeek, de tegenstanders in respectievelijk beker- en play-offsfinale. Een belangrijke rol in die sportieve hausse is weggelegd voor buitenlanders. 'Een tijdelijke oplossing', benadrukt De Block. 'Je hebt een kern van 60 spelers nodig en de jeugd stroomt nog onvoldoende door om dat aantal te halen.'

Zo telt Dendermonde momenteel drie Nieuw-Zeelanders, twee Australiërs, één in Zuid-Afrika opgegroeide Braziliaan, één Georgiër en zowaar een Kameroener. 'De laatste is een politieke vluchteling en de Braziliaan en de Georgiër verbleven hier al', aldus Moortgat, 'maar die anderen zijn speciaal voor het rugby naar hier gekomen.'

Hoe komt een Australiër in godsnaam in Dendermonde terecht? En waarom, want het is gekend dat er in rugby geen geld omgaat. 'Jongeren in Nieuw-Zeeland en Australië dromen van Europa', aldus Moortgat. 'Rugby is een middel om die droom te realiseren. Ze schrijven zich in in een bureau dat spelers levert volgens de noden van de clubs. Ze worden niet betaald, maar wij zorgen wel voor een huis en een job: twee werken bij een brouwer, eentje bij een verhuisfirma en een andere in een bedrijf dat schouwen maakt. Handig voor ons is dat België een verdrag heeft met drie landen om burgers tot hun 31ste een arbeidskaart voor één jaar te geven. Twee van die landen zijn Australië en Nieuw-Zeeland.'

Hemdsmouwen

Sterk dat Dendermonde dat voor elkaar krijgt, want dat van geen geld mag je letterlijk nemen. 'Onze enige bron van inkomsten zijn de lidgelden, een beetje sponsoring, maar vooral ons jaarlijkse toernooi', aldus De Block. 'Zelfs de toeschouwers moeten geen inkom betalen. We draaien op een jaarbudget van 120 à 150.000 euro.'

Dendermonde is geen uitzondering: in rugby valt er geen geld te verdienen. Maar toch boomt de sport. Op vijf jaar tijd klom het aantal beoefenaars van 6.240 (2005) tot 11.016 (2011) (bron: Vlaamse Rugbyfederatie). Haast een verdubbeling. Ongelijk verdeeld over Wallonië/Brussel (2/3) en Vlaanderen (1/3). Maar het lijkt dat rugby in Vlaanderen stilaan voet aan de grond krijgt.

'Er komen Vlaamse clubs bij, zoals in Eeklo, Gent en Lennik', aldus De Block. 'Rugby krijgt meer media-aandacht, ook door de goeie resultaten van de nationale ploeg, en het is iets nieuws. Jongeren zijn nieuwsgierig en willen het eens proberen. En velen blijven hangen, verleid door de sfeer. Want dat is echt wel een troef én een groot verschil met voetbal: op het veld regeert de fair play en in de tribunes de gezelligheid. De contacten zijn viriel, maar nooit gemeen. Of achterbaks. En de voeten/schoenen worden niet gebruikt. Daardoor zijn er in rugby minder blessures dan in het voetbal. De vedetten zijn ook heel benaderbaar. Ik ben naar het WK in Zuid-Afrika geweest. 's Avonds gingen we naar het hotel van de wereldkampioenen en vierden we gewoon mee met de spelers. Pas op, dat zijn de Beckhams van het rugby, hé. Het WK rugby is het, op de Olympische Spelen en het WK voetbal na, drukst bekeken sportevenement ter wereld.'

Een Dendermondse speler die ook politieman is, bevestigt het uit eigen ervaring. 'Als Anderlecht thuis speelt, worden er sowieso vijf pelotons voorzien, arrestatieteams, hondenbrigade en een helikopter. Toen er twee jaar geleden een kwartfinale van de Heineken Cup (de Champions League van het rugby, nvdr.) op een uitverkochte Heizel werd gespeeld, waren er welgeteld twintig politiemannen gepland. Voornamelijk om het verkeer te regelen.'

De Block beaamt. 'Ik raakte eens aan de babbel met een gendarme bij een rugbymatch in het Stade de France. Dit is voor ons ontspanning, zei hij. Als het voetbal is, dragen we scheenkappen, schouderbeschermers en helmen. Naar het rugby komen we in hemdsmouwen.'

Dokter

Rugby kent geen supportersvakken en geen hooligans. Een mens gaat zich afvragen of er een oorzakelijk verband is. De gemoedelijke sfeer heeft in elk geval tot gevolg dat er veel vrouwen in de tribunes zitten bij rugbymatchen. En kinderen. Opvallend meer dan bij voetbalmatchen. Maar vrouwen willen meer dan kijken: Dendermonde moest een tweede ploeg in het leven roepen om de toestroom van vrouwelijke speelsters op te vangen. Nochtans, rugby lijkt niet echt een meisjessport. Wat hebben vrouwen met rugby? 'Je kan er al je adrenaline in kwijt en de sfeer is onvergelijkbaar', aldus Nele Van Hove, een Dendermondse die in Engeland speelt. Alweer die sfeer.

Een ander markant verschil met voetbal is het gemiddelde opleidingsniveau van de spelers. Dendermonde telt in zijn rangen twee juristen, één dierenarts, één industrieel ingenieur, één handelsingenieur en één dokter. Die trouwens altijd zijn tas bij zich heeft: als iemand een gapende wonde oploopt, wordt de speler even dokter en naait de wonde ter plaatse.

'Logisch dat rugbyspelers hoger geschoold zijn', aldus De Block. 'Een voetballer die het maakt, is binnen. Moet nooit meer gaan werken. Een rugbyspeler zal nooit binnen zijn. Tenzij hij bij één van de zes toplanden speelt. Daar wordt wel geld verdiend. Wij zijn ook bezig met een project om de spelers vanaf volgend jaar te betalen. Zonder het budget daarom te verhogen, gewoon met een verschuiving van de middelen. Maar iedereen zal evenveel krijgen en we hebben het hier over een bedrag waarmee ze hun lidgeld kunnen terugwinnen. Want tot nog toe moeten de spelers dat zelf betalen.'