Spanjaard haalt na maand inactiviteit start van de Ronde en Parijs-Roubaix

Juan Antonio Flecha: 'Ik ben al blij erbij te zijn'

'Ik mag meedoen, dat is het belangrijkste.' Juan Antonio Flecha keerde vorige zondag terug in competitie, na meer dan vier weken zonder koers. De Spanjaard deed het meteen prima in de Ronde en ziet het nu ook zitten voor de Hel.

De week voor Tirreno-Adriatico brak Juan Antonio Flecha (34) op training zijn hand, bij een botsing met een automobilist. Er moesten op de operatietafel twee pinnetjes worden aangebracht om de breuk te stutten en om die wat sneller te laten helen. Maar toch duurde het tot de Ronde van Vlaanderen, bijna een maand na het incident, vooraleer hij opnieuw een rugnummer kreeg opgespeld.

'Ik had er amper negen dagen wegtraining opzitten toen ik in Brugge aan de start verscheen', grijnst de Spanjaard. 'Terwijl mijn collega's de E3 Harelbeke reden, mocht ik voor het eerst naar buiten met mijn fiets. Voordien had ik het al eens geprobeerd. De dag van Dwars door Vlaanderen, bij mij thuis, in de buurt van Barcelona. Zodra ik ook maar de minste oneffenheid op mijn weg vond, schreeuwde ik het uit van de pijn. Ik ben dan maar snel teruggekeerd naar mijn rollen.'

Het belette de immer enthousiaste Flecha niet om tijdens de Ronde van Vlaanderen meteen op de voorgrond te treden. Hij was na de tweede beklimming van de Paterberg netjes mee met een elitegroepje van elf, aangevoerd door de latere top drie. Pas in de slotkilometers moet hij enigszins passen, maar hij sprintte uiteindelijk in een eerste pelotonnetjes wel mee voor de vierde stek, met een twintigste plaats als resultaat.

Pijn

'We wisten dat Juan Antonio keihard had getraind', zegt ploegarts Geert Leinders van Team Sky. 'Toch heeft hij ons in de Ronde verrast met zijn prestatie. Dat hij er op het einde een beetje door zakte, was niet meer dan normaal. Parijs-Roubaix is ook bijna 260 kilometer lang maar toch ànders. Daar moeten de renners er niet keer op keer zo'n moordende versnelling bergop uitpersen. Waarmee ik geen al te verregaande conclusies wil trekken. Je kan na zo'n lange inactiviteit met een goed gevoel terugkeren in de koers, uitstekend presteren, maar dan plots is het oei en valt het weer tegen.'

Ploegleider Steven de Jongh knipoogt dat Flecha het ziet zitten voor Parijs-Roubaix, maar de Spanjaard zelf haakt daar liever geen concrete verrichting aan vast, laat staan een vrolijk resultaat. 'Ik was zelf ook aangenaam verrast met mijn Ronde, maar het was bloody hard', gromde hij gisteren bij de start van de Scheldeprijs, zijn dernytraining voor komende zondag. 'Vooral in het begin van de koers had ik nog flink last van die hand. De hectiek van de wedstrijd, in combinatie met de eerste stenen.'
 

Omgaan met pijn

'Nee, gemakkelijk was het zeker niet. Je leert echter omgaan met de pijn. De laatste lus over de Oude Kwaremont en de Paterberg was er sowieso te veel aan. Mijn hand gaat er ondertussen dag na dag op vooruit. (grijnst) De conditie ook, neem ik aan. Al blijft het een vraagteken hoe ver ik er mee kom in de Hel. Ik kan alleen mijn best doen. Zoals altijd. Mijn best doen en genieten. Ja, dat meen ik. Het was zo dicht bij de limiet om te kunnen starten in de Ronde en Parijs-Roubaix. Nu ik het heb gehaald, ben ik blij er te zijn. Voorlopig is dat genoeg.'