Analyse

Hockeywereld is voetbalwereld niet

Zolang de hockeybond volhoudt geen vuile was te willen uithangen, blijft de zaak-Gierts wel heel ingewikkelde materie. Is haar verhaal hiernaast een voorbeeld van ‘vermoorde onschuld' en/of ‘totaal foute perceptie', wat de bond laat verstaan? Of een oprecht wanhopige schreeuw om uitleg en rechtvaardigheid? Wellicht het laatste.

Sofie is een eigenwijze, temperamentvolle en lastige tante maar zij is niet dom. En best leuk in omgang. Maar een ‘buitenbeentje', erkent ze zelf. Al op haar zeventiende alleen gaan wonen en gaan werken, in het ‘intellectuele' hockeymilieu is dat uitzonderlijk. En een meisje dat, ofschoon ze al van haar veertiende elke zaterdag met het eerste vrouwenteam van Ukkel speelde, er ook nog eens tot haar achttiende met de juniores jongens hockeyde. Wat – let nu goed op – ze eigenlijk veel leuker vond. Een andere mind set, no nonsense, zegt ze. Want Sofie was een winner. En dat bleef ze.

Al benadrukt ze dat ze altijd sportief en respectvol bleef, daar kwamen toch vodden van. Op het kwalificatietoernooi voor Peking 2008 in Kazan bijvoorbeeld. Danig geruzie met coach Michel Van den Boer. En sedert haar derde terugkeer bij de Red Panthers eigenlijk een opeenstapeling van feiten waarmee Gierts zich boven alles en iedereen stelde. Zo klinkt het bij de bond, die ook al aangaf: niets in de privésfeer. Een reeks kleine vuile wasjes, zeg maar. Zij zegt gechoqueerd te zijn, dat het vooral over leugens gaat, waarvan één pertinente.

De rest gaat eerder over halve waarheden. Zeer interpreteerbaar. Eén voorbeeld: ze heeft in Kontich een jonge speelster uitgekafferd. Al zegt Gierts dan ‘omdat zij de hele match liep te zeuren, heb ik mij als oudere kwaad gemaakt'. Meer dan in elke andere sport draagt het misschien soms zelfs wat stijve hockeywereldje vanouds fijnmenselijke waarden en normen als fairplay, respect en teamgeest hoog in het vaandel. Niet alleen in woorden maar ook in daden.

Wesley Sonck (toffe vent) heeft in zijn hele carrière een paar honderd jonge spelers uitgekafferd. En ‘vedetten' Mbokani en Jovanovic, Dirar en Vadis. Dat waren ploegmaats die op het veld bijna slaags raakten. Smakelijke verhalen over profvoetballers die tijdens een stage 's nachts het hotel uitslopen. ‘Instituut' Anderlecht dat de elleboogstoot van Wasilewski vergoelijkte. Een bondscoach die de hele natie beduvelt. Enzovoort. Oei, klinkt het in het hockey, dié verrotte en cynische voetbalwereld mag nooit de norm worden.

Misschien moet het edele hockey dat wel zijn. Dan toch liefst zonder de zaak-Gierts als een soort symbooldossier.

Gierts, weerleg de zogenaamde leugens en gedraag je vanaf nu als een hockeyvedette en niet als een voetbalvedette. Kan je de scherven van je droom die je volgens de bond zelf aan diggelen hebt geslagen misschien toch nog lijmen. Kina en co.: maak waterdichte afspraken. Ze kent de gevolgen. Het Belgische hockey en de Spelen verdienen beter. Let's stick together.

Frank Buyse ziet vooral een mentaliteitsverschil tussen Sofie Gierts, de bondscoach en sommige ploegmaats