Anthony Van Loo kreeg in juni 2009 van zijn hartspecialist het licht op groen om te blijven voetballen. Een maand eerder had de verdediger Schiervelde
laten opschrikken toen hij in de eindronde een hartstilstand kreeg. Het was uiteindelijk zijn ingeplante defibrilator die hem het leven redde. Lang werd gevreesd voor het einde van de carrière van de rechtsback, maar na de degradatie met Roeselare kon hij in 2010 toch aan de slag bij KV Mechelen. Na een sterke terugronde in 2011 sloeg in de daaropvolgende zomer echter opnieuw het noodlot toe voor Van Loo. Een kruisbandletsel kostte hem het volledige seizoen 2011-2012. Van Loo maakte in 2007 bij Roeselare zijn eersteklassedebuut. Een jaar later liet de Bruggeling zich steeds nadrukkelijker gelden op Schiervelde. De gewezen belofteninternational, opgeleid bij Cercle en Club Brugge, hield er een plaats in de preselectie voor de Olympische Spelen aan over. Uiteindelijk werd hij door coach De Sart weliswaar niet meegenomen naar Peking. Van Loo werd destijds door Frederik Vanderbiest de nieuwe Martijn Monteyne genoemd. Begin juli 2008 werden bij hem voor het eerst hartritmestoornissen vastgesteld.
