Na vier maanden zonder wedstrijd maakte Karel Geraerts begin september 2011 zijn wederoptreden in eerste klasse. Niet meer voor Club Brugge, maar bij
promovendus OHL. De middenvelder raakte in april 2011 in onvrede met het bestuur van blauw-zwart nadat hij kritiek had gegeven op de samenwerking met de universiteit van Leuven. Geraerts speelde uiteindelijk acht seizoenen voor Club Brugge. Hij verliet de West-Vlamingen een eerste keer in 2003 wegens een gebrek aan speelkansen. Na een half seizoen Lokeren trok hij naar Standard, waar hij zijn grote doorbraak forceerde. Hij werd in zijn Luikse periode twee keer vierde in het referendum van de Gouden Schoen én groeide uit tot Rode Duivel. De werklustige middenvelder werd gelinkt aan tal van buitenlandse topclubs, maar verkoos in 2007 een terugkeer naar het oude Brugse nest in Brugge. Na een sterk eerste seizoen belandde Geraerts in 2008-2009 bij Club zowaar op de rechtsachterpositie, waar hij vaak sterretjes zag. Onder Adrie Koster verrees hij in 2009 uitgerekend op het veld van zijn ex-club Lokeren, waar hij een van zijn zes competitietreffers scoorde. Afgelopen seizoen scoorde Geraerts voor OHL de winninggoal tegen zijn maatje Stijn Stijnen (Beerschot)
