Vijftien jaar na Josip Weber haalde Anderlecht op 1 januari 2009 opnieuw een Belgische topspits weg bij Cercle Brugge. Bij afwezigheid van Frutos torste
Tom De Sutter al in zijn eerste halve seizoen op zijn eentje het gewicht in de aanval van paars-wit (9 goals). Het seizoen daarop werd de Oost-Vlaming voor het eerst landskampioen met Anderlecht, al miste hij door een blessure wel de kampioenenmatch op Brugge. Na een pechseizoen 2010-2011 raakte hij in de vergeethoek onder Ariël Jacobs. De komst van Van den Brom betekende dan ook een bevrijding. Sinds De Sutter bij Cercle KV Mechelen in de beker vier doelpunten om de oren wreef in amper 21 minuten tijd, kon niemand nog om hem heen. Aan de zijde van Iachtchouk en De Smet speelde hij in de heenronde van 2007 de pannen van het dak, en werd hij meteen derde in het referendum van de Gouden Schoen. De Sutter werd opgeleid Club Brugge, waar hij ooit topschutter werd bij de beloften. Eind 2009, na een lange kruisbandrevalidatie, speelde hij in Duitsland (2-0) zijn eerste wedstrijd voor de Rode Duivels.
