Jelle Vanendert schreef in 2011 geschiedenis voor ons land. De Limburger won als eerste Belg sinds Lucien Van Impe in 1981 een bergrit in de Tour de France.
En dat na het uitvallen van kopman Jurgen Van den Broeck. Vanendert triomfeerde in Plateau de Beille, nadat hij twee dagen eerder nog door Samuel Sanchez van de zege was gehouden in Luz-Ardiden. Het leverde hem ook vijf dagen de bolletjestrui op. Vanendert droeg al van bij de jeugd de stempel van klimtalent. Fysiek leed knipte tussen 2008 en 2010 weliswaar zijn vleugels af. Er was de hernia begin 2008, zijn bekkenbreuk in de Dauphiné datzelfde jaar en de operatie aan het kraakbeenletsel in zijn knie. De renner uit Hamont-Achel maakte in 2007 zijn profdebuut bij Topsport Vlaanderen en werd als 21-jarige meteen beste Belg in de Waalse Pijl (13de). Vijf jaar, in 2012, later was hij er ontzettend dicht bij in de Amstel Gold Race. Vanendert remonteerde op de Cauberg nog Philippe Gilbert en Peter Sagan, maar beet zijn tanden stuk op de dekselse Enrico Gasparotto. Drie dagen later viel hij dan weer net naast het podium van de Waalse Pijl. In de daaropvolgende Tour kon Vanendert – mede door rugpijn – niet bevestigen.
