Als junior diende deze Joost van Leijen zich aan als een toprenner. Toch duurde het - mede door een longontsteking en valpartijen - tot zijn 25ste vooraleer
de Nederlander uit Maastricht zijn kans kreeg op het hoogste niveau. Terwijl Martijn Maaskant en Tom Leezer, zijn ploegmaats bij Van Vliet-EBH, aan de slag konden in een ProTour-team, werd het geduld van Van Leijen tot eind 2009 op de proef gesteld. Het was uiteindelijk zijn bronzen medaille op het Nederlands kampioenschap die hem een plaats bij Vacansoleil opleverde. De boomlange Nederlander bedankte in 2010 met een podiumplaats in de GP Herning (3de), een hoge eindnotering in de Ronde van Denemarken (10de), maar vooral met zijn zege in de Münsterland Giro. In 2011 haalde Van Leijen een bijzonder hoog niveau tussen mei en augustus. Hij eindigde achtste in de Ronde van België, zesde in de Eneco Tour en vierde in de Ster Elektrotoer. In die laatste was hij een van de drie renners die Gilbert konden volgen richting La Gileppe (4de). Het mooiste moest dan nog komen: ritwinst in de Ronde van Wallonië, waar hij in Houffalize de maat nam van Greg Van Avermaet. Afgelopen seizoen sukkelde de Nederlander met een hardnekkige knieblessure.
