Een week nadat Enrico Gasparotto voor Astana al de Amstel Gold Race had gewonnen, zette Maxim Iglinskiy alle favorieten een hak in Luik-Bastenaken-Luik.
De Kazach peuzelde in de straten van Ans een leeggereden Vincenzo Nibali op en boekte zo de mooiste overwinning uit zijn carrière. Een complete verrassing was de zege van Iglinskiy echter niet. Net als in 2010, toen hij de Montepaschi Strade Bianche won en achtste werd in de Ronde van Vlaanderen, was Iglinskiy bezig aan een sterk voorjaar. In de Strade Bianchi botste hij dit keer op een ijzersterke Cancellara, waarna hij onder meer elfde werd in de Amstel en dertiende in de Waalse Pijl. Iglinskiy is inmiddels aan zijn zevende seizoen voor Astana bezig. Voordien was hij ook al aan de slag bij Domina Vacanze en Milram. Als neo won Iglinskiy meteen de GP van Camaiore en een rit in de Ronde van Duitsland. Twee seizoenen later kwam daar in de Dauphiné een knappe zege op de Col du Télégraphe bij. Een stunt die hij in de Ronde van Romandië van 2008 nog eens overdeed. De bergkoning van de Ronde van Zwitserland 2008 verbaasde in 2009 ook in het eendagswerk. Voor wie het zich mocht afvragen: de renner die toen samen met Pozzato en Boonen op het podium stond in de E3-prijs, was deze Iglinskiy.
