Anderlecht triomfeert in hol van de leeuw

Reconstructie van de memorabele testmatchen van 1986

1986 was het jaar van Sandra Kim en het Songfestival, van de Rode Duivels en hun triomftocht door Mexico, maar zeker ook van de memorabele testmatchen voor de titel tussen Anderlecht en Club. Een reconstructie van twee beklijvende duels, waarbij paars-wit kampioen werd door dat ene doelpunt meer op verplaatsing.

Anderlecht had de landstitel zo voor het grijpen, maar ging op de voorlaatste speeldag met 2-0 onderuit bij Beerschot. Het rommelde stevig bij paars-wit, waar topschutter Erwin Vandenbergh naast de ploeg viel en openlijk van een transfer sprak.

'Dit pik ik niet langer, Anderlecht hoeft geen aanvallers meer', brieste VDB. 'Arie Haan speelde vaak met één spits', herinnert hij zich. 'Er was redelijk wat spanning bij het team. We waren al uitgeschakeld in de beker, hadden de halve finale voor Europa Cup I verloren tegen Boekarest. De titel was onze laatste kans.'

In de aanloop naar de testduels had Anderlecht nog meer kopzorgen. Doelman Munaron was anderhalve maand out met een schouderletsel, ook tweede keeper Vekeman was niet inzetbaar. Pas na een ultieme test kreeg het paars-witte sluitstuk groen licht. 'Ik wilde absoluut spelen, een voorwaarde om mee te gaan naar het WK in Mexico.'

Heenmatch 30 april in Anderlecht

De heenmatch in Brussel had een apocalyptisch tintje. 'Anderlecht was op dat moment zijn stadion aan het verbouwen', weet Bruggeling Luc Beyens nog. 'De overkant van de hoofdtribune lag helemaal braak.'

Zelfs een vroege openingstreffer kon Brugge niet afschrikken. Overigens een goal die best mocht gezien worden, een pareltje van Frank Vercauteren.

'De meeste spelers bij ons hadden nog geen titel gewonnen, de honger was groot', aldus Beyens. De Limburger scoorde de dik verdiende gelijkmaker. 'Maes stuurde me perfect diep, ik nam de bal mee met rechts en trapte hem met links binnen.' Het zorgde voor veel commotie, met onder meer Morten Olsen die sprak van diefstal. 'De verdedigers van Anderlecht schreeuwden om buitenspel, maar ze hadden ongelijk. Ze stapten gewoon veel te traag uit', weet Beyens nog.

'Na de eerste negentig minuten dachten we echt dat de titel binnen was', aldus nog Beyens. Niet zo Jan Ceulemans. 'Ik had al in de smiezen dat we niet zo fris zaten', aldus een nuchtere Jan Ceulemans. Een boodschap die destijds bij onder meer Jean-Pierre Papin in dovemansoren viel. De Fransman was geschorst voor het duel in Brussel en verkoos Bordeaux-Marseille bij te wonen.

Terugmatch 6 mei in Brugge

Een week later leek een ontketend Club niet te stoppen. 'In een kolkend Olympia raasden we gewoon als een wervelwind over de tegenstand', zo denkt toenmalig trainer Henk Houwaart nog altijd met veel nostalgie terug.

Hitchcock was een prutser in vergelijking met de thriller die zich die avond ontwikkelde. Na balverlies van eerst Vandereycken en later Grün scoorden Papin en Wellens, 2-0 na 34 minuten. Anderlecht lag als een uitgetelde bokser tegen de touwen, een radeloze Haan wisselde een onzichtbare Scifo voor Frimann. 'We lieten ontelbare keren de 3-0 liggen', aldus nog Houwaart. 'Toen Vandereycken op het uur de aansluitingstreffer maakte, werden we toch wat ongerust. Een kwartier voor het einde maakte Franky Van der Elst een foutje. Als hij niet over de bal trapt, kan Demol nooit scoren. Jammer.'

'Ik had geen moeite om Vande Walle te verschalken', zo doet de afscheidnemende coach van Ethnikos Achnas redelijk koeltjes over zijn afwerking destijds. 'Na 45 minuten stonden we met de rug tegen de muur, we konden niet anders dan alles te geven', weet Demol nog over de plotse ommekeer. De dag voordien had voorzitter Vanden Stock zijn spelers nog de huid vol gescholden. 'Hij kwam zelden in de kleedkamer, we wisten dus meteen waar we aan toe waren', aldus Demol. 'Maar vergis je niet: we hadden destijds een heel goede ploeg, met kleppers als Olsen en Peruzovic, maar we waren ook meer dan circusartiesten. Desgevraagd konden we de mouwen opstropen.'

René Vanderyecken deed dat net iets te veel. Hij gooide de bal ostentatief boven het hoofd van ref Van den Wijngaert en kreeg een tweede keer geel.

Houwaart ziet het nog zo voor zich. 'René was een ruziestoker, hé. Bij het verlaten van het veld stak hij zijn hand in een denkbeeldige binnenzak, maakte het typische gebaar met de vingers, als wilde hij zeggen dat de arbiter uitgekocht was. Dat heeft de laatste tien minuten compleet verpest. Roepen en tieren. Iedereen dreef op emotie, het voetbal was weg. Dat is trouwens de reden geweest dat Vandereycken daarna nooit coach van Club mocht worden.'

'We zijn in het laatste kwart niet meer uit hun zestien geweest', jammert Ceulemans. 'Munaron heeft in zijn eentje de titel beslist voor Anderlecht.' Onder meer op schoten van Beyens en Degryse toonde hij zijn wereldklasse. Al had hij ook het geluk aan zijn zijde, toen René Verheyen op de paal knalde en de Caje van dichtbij de rebound over schoot.

'Ik had zo een dag dat alles lukte', glundert Munaron nog na. 'Ik had een tijdje niet gespeeld, was bijzonder geconcentreerd en wist die avond in Brugge niet wat stress was.'

In Brugge hebben ze tot op de dag van vandaag nog altijd een sluitende verklaring voor de weggeven 2-0 voorsprong. 'Te fel gefeest na de bekerzege tegen Cercle', klinkt het.

Achteraf

Na de match was Arie Haan de gevierde held in Brussel, want als jonge trainer een passende vervanger voor de eerder ontslagen Paul Van Himst.

'Ik heb meer gedaan dan wat moest, want mij was alleen gevraagd om Europees voetbal te halen', zei hij.

Ondertussen droop het thuispubliek massaal af, terwijl Club-topman Antoine Vanhove op het veld en voor de televisiecamera's Anderlecht-collega Michel Verschueren uitgebreid feliciteerde voor de 'verdiende' overwinning.

'En jullie een dikke proficiat met de beker', reageerde een sluwe Verschueren. 'We hadden dikwijls ruzie, want ik had hem een duivenmelker genoemd en dat nam hij op als een affront', zo kwam Mister Michel later nog vaak op het schitterende stukje televisie terug. 'Maar in zijn laatste levensjaren zijn we vrienden geworden.'

'Op het moment zelf vond ik de reactie van Vanhove wat misplaatst', zo heeft Club-coryfee Henk Houwaart het laatste woord. 'Wij waren die avond gewoon een klasse sterker. Maar op Antoine kon je nooit lang kwaad zijn.'

Corrigeer

Het Nieuwsblad biedt meer dan 1.000 reeksen in 12 sporten aan. Zoek hierboven de uitslagen van uw favoriete club of surf naar onze uitslagenpagina.