24 jaar na feiten wil Frans gerecht dossier heropenen

Moord op kleine Grégory laat Frankrijk niet los

© © JEAN-CLAUDE DELMAS

© © NO BYLINE

© © -

1 / 3
thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null

Grégory Villemin was nog maar een peuter van vier toen hij in 1984 vermoord werd teruggevonden in een rivier in het Franse Vogezendorpje Lépanges. Het lijk was zwaar toegetakeld en aan handen en voeten gebonden. De moord op de kleine Grégory staat bekend als het grootste, onopgeloste mysterie uit de Franse misdaadgeschiedenis. Vandaag, 24 jaar na de feiten, overweegt het Franse gerecht het dossier opnieuw te openen. Dajo Hermans

Het is 16 oktober 1984, rond vijf uur 's avonds, als ze in het kleine Franse dorpje Lépanges-sur-Moselle nog volop aan het genieten zijn van een laat zomerzonnetje. De kleine Grégory heeft geen zin om binnen te zitten en is buiten in de tuin aan het spelen. Zijn moeder staat in de keuken, druk in de weer met de strijk. Ze heeft de radio zachtjes aangezet. Niets wijst erop dat er die dag nog een drama zal gebeuren, laat staan een moord.

Vader Jean-Marie Villemin (27), een zakenman die volop carrière aan het maken is, en moeder Christine (25), actief in de textielsector, werken hard, maar leiden een behoorlijk welstellend leven. Zeker in de ogen van heel wat dorpsgenoten en familieleden is dat het geval. Ze hebben een mooie auto, een nieuw huis en kunnen zich de nodige luxe veroorloven. Toch worden ze al vier jaar geterroriseerd door iemand die zichzelf

le corbeau

of 'de raaf' noemt en het gezin geregeld telefoneert en wraakbrieven schrijft. In de familie is iedereen ervan op de hoogte, maar naar het waarom hebben ze naar eigen zeggen allemaal het raden. Ze doen er weinig of niets aan en proberen ermee te leven.

Het leven ten huize Villemin verandert die 16e oktober, rond halfzes, in één klap. Moeder Christine kan haar zoon nergens vinden en raakt in paniek. Op dat moment krijgt Michel Villemin, een oom van de kleine Grégory, een anoniem telefoontje. Het is

de raaf

. In het huis zelf heeft er niemand de telefoon opgenomen, waarop hij dan maar besloten heeft oom Michel te bellen. Zonder talmen zegt hij: 'Ik heb wraak genomen, de zoon van de chef gekidnapt en hem in de Vologne gegooid.' Diezelfde avond nog, rond negen uur, haalt de politie het lijkje van de kleine peuter uit het ijskoude water. Hij is aan handen en voeten gebonden en zijn kap is over zijn hoofd getrokken. Vlakbij de vindplaats wordt een insulinespuit gevonden.

Een dag later valt er een brief van

de raaf

op de deurmat van de familie Villemin. 'Ik hoop dat je zal sterven van verdriet', staat er te lezen. 'Zelfs uw geld zal uw zoon niet meer terugbrengen. Dat is mijn wraak.'

Wie is

de raaf

? En wie heeft de kleine Grégory nu vermoord? De vraag houdt heel Frankrijk jarenlang in de ban. Des te meer omdat de raaf blijkbaar dicht bij de familie gezocht moet worden. Uit de brieven valt af te leiden dat hij perfect op de hoogte is van de interne keuken bij de familie. Hij weet exact wanneer ze thuis zijn, zelfs waar ze vandaan komen en in welk restaurant ze gaan lunchen.

Het moordonderzoek wordt geleid door Jean-Michel Lambert, een jonge, weinig ervaren magistraat. Op het eerste gezicht oogst hij veel succes. Nauwelijks een maand na de moord laat hij een aangetrouwde neef van de Villemins, Bernard Laroche, arresteren. Zijn 15-jarige schoonzus Muriel zou hem hebben aangeduid als

de raaf

. Ook al trekt ze niet veel later haar beschuldigingen terug, Laroche blijft aangehouden als hoofdverdachte. Drie maanden later wordt hij vrijgelaten. 'Ik weet dat ik niets gedaan heb', schreeuwt hij zijn onschuld uit. 'Meer heb ik niet te zeggen, ik heb er niets mee te maken.'

Vader Villemin denkt daar anders over. Hij heeft de dure eed gezworen dat hij de moordenaar van zijn zoon eigenhandig zou afmaken. Op 29 maart 1985 klopt hij aan bij zijn neef en schiet hem met een welgemikt schot neer. Hij moet de cel in, maar in de streek doet intussen het gerucht de ronde dat de moeder zelf, die in die periode ook nog eens zwanger is van een tweeling,

de raaf

is. Haar auto zou tijdens de bewuste avond gezien zijn in de buurt van het postkantoor, waar ook de opeisingsbrief werd gepost. Elf dagen na haar arrestatie wordt ze weer vrijgelaten, maar de media en de publieke opinie hebben haar intussen al afgemaakt. Voor de buitenwereld staat het vast: zij, en zij alleen, is de moordenaar van

le petit Grégory

.

Er wordt dan maar een nieuwe onderzoeksrechter aangesteld, die amper vooruitgang boekt en zijn hoop stelt op het assisenproces tegen vader Villemin in het najaar van 1993. Veel levert het echter niet op. De volksjury toont medelijden. Jean-Marie Villemin moet niet meer terug naar de gevangenis, maar zit financieel aan de grond. Het hele gezin verhuist naar een voorstad van Parijs. Nog één keer geven ze een interview, daarna proberen ze te verdwijnen in de anonimiteit, wat hen aardig lukt.

Al die tijd blijven de Villemins hopen dat de waarheid ooit aan het licht komt. In 1999 wordt er nog een DNA-test uitgevoerd op de postzegels van de wraakbrieven. Alweer tevergeefs, en twee jaar later wordt het onderzoek dan definitief afgesloten. In 2004, twintig jaar na de feiten, krijgen vader en moeder Villemin uiteindelijk de toestemming om het lijkje van Grégory te laten opgraven en te cremeren. Daarna komt de commerciële molen op dreef en wordt er meer dan een boek en film van de zaak gemaakt.

'Grégory was een geweldig kind, maar ik accepteer niet dat niemand me kan zeggen wie mijn zoon vermoord heeft', laat vader Jean-Marie Villemin nog tijdens één van z'n zeldzame interviews optekenen. 'Te veel mensen weten wat er gebeurd is, maar de schrik voor repressailles is groot. Ik heb gelukkig een troost: ooit, op een dag, zal de waarheid uitkomen. Daar ben ik zeker van.'

Nu, zeven jaar nadat de zaak definitief werd afgesloten, bestaat de kans dat één van de meest duistere moordzaken uit de misdaadgeschiedenis opnieuw geopend wordt. Het Franse gerecht buigt zich vandaag weer over de hele affaire en overweegt om enkele oude sporen opnieuw onder de loep te nemen. Dit keer met de meest geavanceerde wetenschappelijke technieken. Afwachten of het mysterie ooit wordt opgehelderd.

Aangeboden door onze partners

Hoofdpunten

Video

Keuze van de redactie